บทที่ 619 สถานที่แห่งนี้มีความน่าสะพรึงกลัวซ่อนอยู่

"คุณทำอะไรเนี่ย?" ฉินหลางปั้นหน้าตึง ยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก จ้องมองหลิวหลีที่เปลี่ยนจากฝ่ายรับมาเป็นฝ่ายรุกด้วยความประหลาดใจ

"กลับไปกับฉัน!" หลิวหลีกัดริมฝีปาก จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของฉินหลางอย่างจริงจัง

"กลับไปไม่ได้แล้ว กลับไปไม่ได้อีกแล้ว!" ฉินหลางส่ายหน้า หันหลังทำท่าจะเดินจากไป

คนเรานี่ก็นะ! สิ่งที่ไม่ได้ครอบครอง มักจะทำให้ว้าวุ่นใจอยู่เสมอ

ตอนนี้เขาอยู่ในโหมด 'หมดอารมณ์' ก็ต้องมีอาการงอนบ้างสิ?