บทที่ 622 บุตรีแห่งโชคชะตา ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

เด็กหญิงตัวน้อยก็แค่ถูกความอยากรู้อยากเห็นครอบงำ อยากจะดูว่าอาจารย์กับพี่ชายคืนดีกันหรือยัง

ใครจะไปคิดล่ะว่าจะได้มาเห็นฉากแบบนี้เข้า?

เธอแอบมองลอดง่ามนิ้วอยู่หลายครั้ง ถึงได้ยอมหันหน้าหนีด้วยความเสียดาย แล้วสับขาสั้นๆ อวบอูมวิ่งหนีไป

"คุณ... คุณไปดูทีวีเป็นเพื่อนหนานหนานเถอะ ฉัน... ฉันจะทำกับข้าวแล้ว"

หลิวหลีดิ้นหลุดจากอ้อมกอดของฉินหลาง คว้ามีดทำครัวขึ้นมา ทันใดนั้นไอเย็นขุมหนึ่งก็แผ่ซ่านจนแช่แข็งมีดทำครัวไปในพริบตา