บทที่ 624 หนานหนานผู้รับเคราะห์แทน

"คนฉวยโอกาส~" หลิวหลีผู้ทั้งอายทั้งโกรธพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ที่ไม่อาจระบายออก นางค่อยๆ ซัดฝ่ามือออกไปเบาๆ พลังลมปราณม้วนตลบอบอวลโอบอุ้มร่างเล็กๆ ของหนานหนานให้ลอยละลิ่วไปนอนลงบนที่นอนบนพื้นอย่างปลอดภัย

พอหนานหนานเริ่มจะขยับปากพึมพำ ฉินหลางก็คว้าหมอนใบหนึ่งโยนไปตรงหน้าแกอย่างรวดเร็ว

และก็เป็นไปตามคาด หนานหนานกอดหมอนไว้แน่น ปากเล็กๆ ขยับมุบมิบสองสามทีก่อนจะเงียบเสียงไป

"คนฉวยโอกาส!" หลิวหลีหันขวับกลับมาด้วยความโกรธจัด นางกัดริมฝีปากของฉินหลาง ก่อนจะหยิกหมับเข้าที่เอวเขาอย่างแรงด้วยความโมโห

ซี้ด... ฉินหลางเผลอสูดปากด้วยความเจ็บปวด เป็นการช่วยลดภาวะโลกร้อนไปได้นิดหน่อย