บทที่ 645 ภัยพิบัติแห่งคฤหาสน์ตระกูลจู

"เหล่าจู นายพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันก็ยากจะปฏิเสธ แต่เรื่องนี้มันไม่ได้ง่ายอย่างที่นายคิด คู่หมั้นของเสี่ยวหลางไม่ใช่คนธรรมดา ไม่มีทางยอมลดตัวไปอยู่ใต้ร่มเงาใครหรอกนะ" คุณปู่ฉินส่ายหน้าพลางถอนหายใจ

การที่จูหมิงยอมถอยให้ เขาเข้าใจได้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าจูจวนจะได้เป็นภรรยาหลวงของหลานชายเขา

เรื่องพรรค์นี้ ย่อมต้องให้ฉินหลางเป็นคนตัดสินใจเอง คนเป็นปู่อย่างเขาไม่ดีที่จะไปก้าวก่าย เขาเป็นคนหัวสมัยใหม่ แค่หาข้ออ้างส่งๆ ปัดไปก่อนก็พอแล้ว

แต่จูหมิงกลับไม่ยอมถอยในเรื่องนี้ "เหล่าฉิน นายพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง หรือว่าในสายตานาย คู่หมั้นของเสี่ยวหลางที่ว่านั่น จะยอดเยี่ยมกว่าเสี่ยวจวนบ้านฉัน หรือถึงขั้นข่มเสี่ยวจวนได้งั้นหรือ?"

คุณปู่ฉินไม่พูดอะไร เพียงปรายตามองไปทางฉินหลาง จูหมิงจึงมองตามสายตาของเขาไป