บทที่ 670 ความตายของเย่เฉิน

เย่เฉินล้มลงบนพื้น แววตาเลื่อนลอย มีเพียงตอนที่ฉินหลางทุบลงบนหน้าอกของตนเองเท่านั้น ที่ดวงตาของเขากลอกไปมาและปรายตามองแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับมานิ่งสนิทอีกครั้ง

เขารู้ตัวว่าตัวเองพลาดแล้ว

รู้ดีว่าครั้งนี้ ไม่มีทางรอดชีวิตไปได้อีก

เพียงแต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงเลยว่า คนที่มอบบาดแผลฉกรรจ์ปลิดชีพให้แก่เขา กลับเป็นหลินซินอี๋

ยิ่งไปกว่านั้น ในยามที่เขาใกล้จะสิ้นลมหายใจ หลินซินอี๋ก็ยังไม่แม้แต่จะปรายตามองเขาสักนิด แต่กลับเอาใจใส่ฉินหลางไปเสียหมด