บทที่ 681 จะไม่สะดวกไปหน่อยหรือครับ?

เมื่อได้ยินเสียงของจางเสี่ยวเล่อ 'ท่าน' องเมียวจิแห่งซากุระที่ตอนนี้หายใจรวยรินอยู่ใต้รักแร้ของจวินจื่อ ก็พยายามเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก จ้องมองลูกศิษย์ที่ตนรับไว้ที่เมืองเทียนไห่

ในที่สุดก็รู้สาเหตุที่ทำให้ตนเองต้องพบเจอกับหายนะครั้งนี้ ภายในใจเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความเคียดแค้น "บากะ... อึก!"

'ท่าน' องเมียวจิที่รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดด่าทอออกมาได้เพียงประโยคเดียว ทนพิษบาดแผลไม่ไหว ในที่สุดก็ต้องทิ้งศีรษะอัน 'สูงส่ง' ลง

"เฮ้ย! แกห้ามตายนะเว้ย!"

จวินจื่อตบหัวองเมียวจิ พยายามจะปลุกให้ตื่น