บทที่ 684 ศาสตราจารย์โจวมาเป็นแขกที่บ้านตระกูลหลิน

วันรุ่งขึ้น ยามเช้าตรู่

เมื่อแสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างลงมาบนผ้าห่ม ฉินหลางก็ลืมตาขึ้น

พบว่าหลินซีเอ๋อร์ที่อยู่ตรงหน้า กำลังเอียงคอจ้องมองเขาอยู่ แถมยังใช้นิ้วเรียวขาวเนียนดุจต้นหอม คอยแตะที่ขนตาของเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ

"พี่ฉิน ขนตาของพี่ตั้งยาวแน่ะ เมื่อก่อนหนูไม่เคยสังเกตเลยนะ!"

หลินซีเอ๋อร์เห็นฉินหลางตื่นแล้ว ก็จ้องมองเขาพร้อมกับรอยยิ้ม