บทที่ 698 หลินซีเอ๋อร์: หนูทำไม่ได้หรอก

"ถ้าเธอคิดแบบนั้น จะบอกว่าไร้สมองก็คงไม่ได้หรอกนะ มันพิสูจน์ให้เห็นแค่ว่า เธออยู่ในวิหารเทพเจ้านานเกินไป จนตัดขาดจากการใช้ชีวิตแบบคนปกติไปแล้วต่างหากล่ะ" ฉินหลางปรายตามองอย่างเย็นชา ไม่ได้อธิบายอะไรให้มากความ

ทว่า หลินซีเอ๋อร์ที่อยู่ข้างๆ ท่ามกลางสายตาสงสัยของหลิ่วมู่อิงจื่อ กลับค่อยๆ เอ่ยปากขึ้นมา "ข่าวแบบนี้น่ะ ไม่มีทางปิดมิดหรอกค่ะ ต่อให้คนพวกนั้นจะไม่กล้าพูดต่อหน้าธารกำนัล แต่ก็ต้องเอาไปเล่าให้คนในครอบครัว ภรรยา หรือไม่ก็พี่น้องฟังอย่างแน่นอน

เพียงแต่ว่า หลังจากที่ด่าแก๊งซานชวนจบแล้ว ก็จะตบท้ายด้วยประโยคที่ว่า 'เรื่องนี้ฉันบอกแค่เธอคนเดียวนะ ห้ามเอาไปบอกใครเด็ดขาด' "

จากหนึ่งปากสู่สิบปาก จากสิบปากสู่ร้อยปาก ไม่นานเรื่องนี้ก็จะกลายเป็นที่รู้กันทั่ว

ก็เหมือนกับความลับที่รู้กันในหมู่ผู้หญิงนั่นแหละ ปกติแล้ว ไม่เกินครึ่งวัน คนทั้งสาขาวิชาก็รู้กันหมดแล้ว