บทที่ 703 ข้าตีก็ต้องตีพวกหัวกะทินี่แหละ (บทรวมสองตอน)

"โอ๊ย!"

ตวนมู่หลานล้มก้นจ้ำเบ้ากับพื้น อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับบ่นอุบอิบ "ทำไมคุณถึงไม่รู้จักทะนุถนอมผู้หญิงบ้างเลยเนี่ย?"

ฉินหลางแค่นเสียงเย็น "ตามฉันมา อย่าก่อเรื่อง ไม่งั้นฉันจะเอาเรื่องที่เธอทำวุ่นวายไปฟ้องสวี่ฉาน ให้ยัยนั่นมาสั่งสอนเธอแทนฉัน!"

สัมผัสทางกายมันก็ดีอยู่หรอก

แถมเป็นบุตรสาวแห่งโชคชะตาก็คือบุตรสาวแห่งโชคชะตาจริงๆ