บทที่ 714 โชคชะตาของซูเสี่ยวเสี่ยวแข็งแกร่งเกินไปแล้ว

เมื่อมองดูบันไดที่ยาวไร้จุดสิ้นสุด ซูเสี่ยวเสี่ยวก็รู้สึกเหนื่อยล้าในใจเล็กน้อย

เธอเจอโขดหินก้อนหนึ่งที่พอจะนั่งพักได้ จึงหันไปมองมู่อวี่เยียนและหลินโย่วฉู่พร้อมกับเอ่ยถาม "ฉันขอนั่งพักตรงนั้นสักแป๊บได้ไหม ปีนบันไดแบบนี้มันเหนื่อยจริงๆ พวกเราพักกันสักหน่อยแล้วค่อยไปต่อเถอะ"

"พักสิ ต้องพักสักหน่อยอยู่แล้ว เธอนั่งเลย ไม่ต้องเกรงใจ!"

หลินโย่วฉู่รีบเชื้อเชิญให้ซูเสี่ยวเสี่ยวนั่งลง จากนั้นก็ค้นกระเป๋าที่พกติดตัวมา หยิบน้ำผลไม้คั้นสดที่เตรียมไว้นานแล้วออกมาขวดหนึ่ง ช่วยเสียบหลอดให้เสร็จสรรพ แล้วยื่นส่งให้ถึงมือซูเสี่ยวเสี่ยว พลางเอ่ยอย่างเอาอกเอาใจ "ปีนบันไดมาตั้งนาน คงจะคอแห้งแล้วใช่ไหม ดื่มน้ำผลไม้แก้กระหายหน่อยสิ"

"ฉันก็หิวน้ำแล้วเหมือนกัน"