บทที่ 749 โลลิสายดาร์กที่มีความสุขที่สุด

โลลิสายดาร์กไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกไร้ที่พึ่งมันเป็นยังไง

และยิ่งไม่เข้าใจว่าความหวาดกลัวคืออะไร

อารมณ์เหล่านี้ ล้วนแสดงออกมาทางสีหน้าของนางโดยสัญชาตญาณ

นางไม่เคยมีพวกพ้อง ต่อให้บาดเจ็บ ก็ได้แต่ไปซ่อนตัวอยู่ในที่ที่ไม่มีใคร แอบเลียแผลตัวเองเงียบๆ รอจนกว่าจะหลับไปเอง

จนกระทั่งได้เจอแมวตัวใหญ่ การตื่นขึ้นมาในแต่ละครั้งของนางถึงได้มีความหมาย มีความหวังขึ้นมาบ้าง