บทที่ 751 รากฐานของหลิวหลี

"คุณชายฉิน ท่านพูดแบบนี้หมายความว่ายังไงคะ? ฉันกับท่านไม่ได้มีความเกี่ยวข้องกันลึกซึ้งขนาดนั้นนะคะ..."

เถาหน่ายมู่เจี๋ยอีพยายามอธิบายตะกุกตะกัก พลางออกแรงดึงข้อมือกลับ

แต่ทว่า มือของฉินหลางกลับบีบแน่นราวกับคีมเหล็ก ไม่เปิดโอกาสให้นางดิ้นหลุดได้เลย

"อาจารย์คะ..."

นางหันไปมองเหอจื่อชุนเซิ่งด้วยสายตาวิงวอนขอความช่วยเหลือ