บทที่ 762 คำถามคาดคั้นของโลลิสายดาร์ก

เสียงตวาดด้วยความโกรธเกรี้ยวของเด็กสาวดังกึกก้องไปทั่วทั้งมิติพิศวง

ดอกมันทาระสีเลือดที่อยู่ห่างออกไปไกลลิบ สัมผัสได้เพียงอาการขนลุกซู่ที่แล่นปราดจากกระดูกก้นกบขึ้นมาถึงสันหลัง

น่าอายเกินไปแล้ว!

น่าอายเสียจนนางแทบจะใช้นิ้วเท้าจิกพื้นสร้างจวนสามห้องนอนสองห้องโถงได้อยู่แล้ว!

ครืนนน!