ตอนที่ 841 จูเจวียนผู้อับอายและเคียดแค้น

ฉินหลางที่รู้สึกกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย หันกลับไปจ้องมองจูเจวียน พลางยิ้มเจื่อนแล้วเอ่ยว่า "เจ้ามองเห็นข้าแล้วรึ?"

จูเจวียนที่ถูกรวบแขนทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะราวกับถูกจับแขวนคอ ไม่มีท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ราวกับเริ่มคุ้นเคยแล้ว นางแค่นเสียงประชดประชันอย่างแข็งกระด้างว่า "เจ้าว่าไงล่ะ?

ฉินหลาง! คุณชายใหญ่ตระกูลฉิน ช่างมีอารมณ์สุนทรีย์เสียจริงนะ ถึงกับใช้วิธีการพรรค์นี้ลอบเข้ามาในห้องของข้าเชียวรึ?

นี่คือพลังของผลไม้นั่นใช่ไหม? สามารถล่องหนได้? ดูเหมือนว่าจะมีระยะเวลาจำกัดสินะ ไม่รู้ว่าต้องรออีกนานแค่ไหน ถึงจะทำให้เจ้าหายตัวได้อีกครั้ง?