ตอนที่ 870 คุยกันสักสองสามประโยคก่อน เพื่อปรับอารมณ์

"ข้าสงสัยอยู่อย่างหนึ่ง ศิษย์สำนักเจินอีพวกนี้เดิมทีก็หวาดกลัวจนหมดสิ้นกำลังใจในการต่อสู้ไปแล้ว ทำไมตอนที่เจ้าสำนักเจินอีโผล่มา แค่พูดไม่กี่ประโยค ก็ทำให้พวกเขากลับมาฮึกเหิมได้อีกครั้งล่ะ? หรือว่าคำพูดของเขามีมนตร์สะกดอะไรอย่างนั้นหรือ?"

ฉินหลางเดินเข้าไปหาหลิวหลีด้วยความอยากรู้อยากเห็นจนปิดไม่มิด พลางเอ่ยถามด้วยความสงสัย "แต่ถ้ามีมนตร์สะกดจริงๆ ทำไมคนของข้าถึงไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยล่ะ?"

หลิวหลีหันกลับมา แววตาราบเรียบ ค่อยๆ เอ่ยอธิบาย "นั่นเป็นเพราะวิชาวรยุทธ์ที่คนของสำนักเจินอีฝึกฝนนั้นมีปัญหา ทำให้ถูกแทรกซึมและควบคุมโดยเจ้าสำนักเจินอีได้ ส่วนคนรอบตัวเจ้านั้น ไม่เคยฝึกฝนวิชาวรยุทธ์ของสำนักเจินอี ย่อมไม่ได้รับผลกระทบใดๆ พวกนี้ล้วนเป็นแค่วิชามารนอกรีต ไม่มีค่าพอให้ใส่ใจหรอก"

"อย่างนี้นี่เอง..."