ตอนที่ 956 หัวใจที่เริ่มหวั่นไหว

ไท่ฟู่คอยนึกถึงจิตใจของนาง และช่วยแบ่งเบาความกังวลให้นางถึงเพียงนี้ แต่นางเล่าได้ทำอะไรไปบ้าง? นับตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวออกจากประตูวัง ภายในใจของนางก็เอาแต่บ่นตำหนิไท่ฟู่สารพัด ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีความคิดที่จะยุติ 'เรื่องไร้สาระ' นี้ก่อนเวลาอันควรผุดขึ้นมาหลายต่อหลายครั้ง เพราะอยากจะรีบเสด็จกลับวังหลวงให้เร็วที่สุด กระทั่งเมื่อมาถึงหอสุราแห่งนี้ นางไม่เพียงแต่จะไม่เข้าใจถึงความตั้งใจอันดีของไท่ฟู่ในทันที แต่กลับยังคิดจะแย่งชิงลูกน้องของไท่ฟู่มา เพื่อให้พวกเขายอมถวายหัวรับใช้แคว้นฉู่ของนางอีก ไท่ฟู่ทุ่มเทให้อย่างเสียสละ แต่นางกลับพยายามหาวิธีขูดรีดใช้ประโยชน์จากไท่ฟู่อย่างถึงที่สุด ในใต้หล้านี้ ยังจะมีใครที่ทำเกินไปและเห็นแก่ตัวมากไปกว่านางอีกหรือไม่?!

"ฝ่าบาท?"

เสียงเรียกอันแผ่วเบาและอ่อนโยนของฉินหลาง ดึงจักรพรรดินีโฉมงามให้ตื่นจากภวังค์ความเหม่อลอย

พระองค์ทรงหลุบสายพระเนตรลง ตรัสอะไรไม่ออกและยากที่จะสบตากับฉินหลางตรงๆ ทรงนิ่งเงียบไปเนิ่นนาน กว่าจะสามารถสะกดกลั้นความรู้สึกผิดภายในพระทัยเอาไว้ได้ชั่วคราว พระองค์ทรงพยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็เงยพระพักตร์ขึ้นทอดพระเนตรฉินหลาง ตรัสด้วยท่าทีที่แสร้งทำเป็นสงบนิ่งว่า "ท่านไท่ฟู่ พอจะสอนวิธีปรุงแมลงแดงและตั๊กแตนเหล่านี้ให้กับพ่อครัวหลวงในวังได้หรือไม่?