ตอนที่ 986 ไปเยี่ยมเยียน

"จัดขบวนเสด็จไปตำหนักบูรพา!"

จักรพรรดินีโฉมงามที่ประทับอยู่บนแท่นบรรทมมังกรได้ยินดังนั้น ก็มีรับสั่งลงไปทันที พระองค์ทรงถลึงพระเนตรใส่ขุนนางหญิงที่กำลังจะเอ่ยปาก ตรัสด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ร่างกายของข้า ข้าย่อมรู้ดีแก่ใจ ไม่จำเป็นต้องให้เจ้ามาพูดให้มากความ ครานี้ไม่รู้ว่าท่านไท่ฟู่ต้องทนรับผลสะท้อนกลับที่รุนแรงเพียงใด จะให้ข้านอนอยู่บนแท่นบรรทมมังกรนี้ต่อไป ย่อมเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด หากไม่ได้เห็นกับตาว่าท่านไท่ฟู่ปลอดภัยดี ข้าคงกินไม่ได้นอนไม่หลับเป็นแน่!"

เดิมทีภายในพระทัยของพระองค์ก็ทรงหวาดหวั่นอยู่แล้ว เมื่อได้รู้ว่าท่านไท่ฟู่ได้รับบาดเจ็บระหว่างทางที่ไปตามหายาวิเศษมาให้พระองค์ ก็ยิ่งทรงรู้สึกผิดอย่างสุดซึ้ง ยิ่งตอนนี้ได้รับรู้เรื่องอัสนีสวรรค์และเพลิงโลกันตร์นั่นอีก ก็ยิ่งทำให้กระสับกระส่ายจนนอนไม่หลับ ต่อให้เป็นท่านไท่ฟู่ การจะพลิกสถานการณ์การรบเช่นนี้ได้ เกรงว่าคงต้องจ่ายด้วยราคาที่มหาศาล หากไม่ได้เห็นด้วยตาตนเองว่าท่านไท่ฟู่ปลอดภัย ภายในพระทัยก็ยังคงเหมือนมีหนามแหลมทิ่มแทงอยู่ตลอดเวลา เจ็บปวดแปลบปลาบเป็นระลอก!

ขุนนางหญิงส่ายหน้า อธิบายว่า "ฝ่าบาท พระองค์ทรงเข้าใจผิดแล้วเพคะ บ่าวไม่ได้จะห้ามไม่ให้พระองค์เสด็จไปตำหนักบูรพา แต่บ่าวอยากจะทูลว่า ก่อนที่ฝ่าบาทจะทรงฟื้น บ่าวได้สั่งให้ห้องเครื่องทำซุปหูหนูขาวต้มเม็ดบัวใส่โสมฝานเตรียมไว้แล้ว พอดีเลยที่ฝ่าบาทจะทรงนำไปเยี่ยมท่านไท่ฟู่ด้วยเพคะ"