ตอนที่ 1327 ความเงียบ

ผมมองเกาโหย่วเลี่ยงแล้วเอ่ยอย่างจริงจัง

"ข้อแรก นิคมนี้ทำเงินได้มหาศาลจริง ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ขยายตัวอย่างต่อเนื่อง แต่คุณเคยคิดไหมว่า ไม่มีประเทศไหนจะปล่อยให้พวกคุณทำแบบนี้ต่อไปได้เรื่อย ๆ โดยเฉพาะมหาอำนาจอย่างพวกเรา ยิ่งไปกว่านั้น เรายังอยู่ใกล้กันขนาดนี้ เพราะฉะนั้น ยิ่งพวกคุณโกยเงินได้มากเท่าไร พวกคุณก็ยิ่งตายเร็วขึ้นเท่านั้น ข้อสอง ต่อให้ถอยไปอีกก้าว สมมติว่าพวกเราไม่บุกเข้ามา แล้วธุรกิจที่ทำเงินได้มหาศาลขนาดนี้ ทำไมต้องแบ่งให้คนอื่นด้วยล่ะครับ ถ้านิคมแห่งนี้ตกเป็นของคุณผู้บัญชาการเกาแต่เพียงผู้เดียว มันไม่ดีกว่าหรือ"

พอคำพูดนี้หลุดออกไป เกาโหย่วเลี่ยงก็อดหัวเราะไม่ได้