ตอนที่ 138 ย่อมต้องมี

ซูโม่จ้องมองผมนิ่งอยู่นานสองนานโดยไม่พูดอะไร

สีหน้าของเธอดูกระอักกระอ่วนชอบกล

จมูกของเธอย่นขยับฟุดฟิดเล็กน้อยเหมือนจมูกสุนัขพุดเดิลทอยผู้น่ารัก