ตอนที่ 150 ป๋าจื่อโร่ว

ตอนที่พวกเราไปถึงสวีเฉิง เวลาก็เพิ่งจะสี่โมงกว่า ๆ เท่านั้น

คาดว่าสถานที่ซื้อขายคงไม่มีทางอยู่ในตัวเมือง ดังนั้นคนดึงสายจึงนัดรวมตัวกันที่ลานจอดรถแถบชานเมือง

ยังเหลือเวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะถึงเวลานัด พวกเราจึงตระเวนหาร้านอาหารใกล้ ๆ แถวนั้น ขอเปิดห้องส่วนตัวห้องเล็ก ๆ เตรียมกินมื้อเย็นพลางฆ่าเวลาไปด้วย