ตอนที่ 105 เหลียงข่ายก็กำลังจะเดือดดาลแล้วเหมือนกัน

ใต้อาคารสำนักงานอธิการบดี เมื่อเห็นเหลียงข่ายหันหลังเดินจากไป โจวหยางก็ยกนาฬิกาขึ้นดูเวลา พบว่าเหลืออีกเพียงหนึ่งชั่วโมงก็จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว คาดว่ากลับไปก็คงทำอะไรไม่ได้มากนัก

เขาจึงตัดสินใจไม่กลับไปที่ห้องทำงาน แต่เลี้ยวไปร้านกาแฟที่สหภาพแรงงานของมหาวิทยาลัยเปิดให้บริการ สั่งชามาหนึ่งแก้วแล้วถือแก้วเดินตรงไปยังสนามกีฬากลางของมหาวิทยาลัย

เวลานี้ล่วงเข้าช่วงกลางเดือนตุลาคมแล้ว อากาศเริ่มแฝงกลิ่นอายความเย็นเยียบของฤดูใบไม้ร่วงอย่างเห็นได้ชัด ทว่าสัมผัสกับผิวแล้วรู้สึกสบายและปลอดโปร่งดี