ตอนที่ 507 ผู้ว่าการโจวก็กลัวแม่เหมือนกัน

สำหรับโจวหยางแล้ว ช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกันมักผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ เช้าวันอาทิตย์หลังจากทั้งคู่ทานอาหารเช้าเสร็จ เขาก็ขับรถไปส่งอันเสี่ยวเจี๋ยที่สถานีรถไฟความเร็วสูงหวยตง

ความจริงก่อนหน้านี้หูเซิ่งลี่เคยเสนอว่า ในสถานการณ์อย่างพวกเขานี้ อันเสี่ยวเจี๋ยอยู่บ้านเป็นแม่บ้านเต็มตัวไปเลยก็ได้ ทว่าโจวหยางไม่เคยคิดแบบนั้น เพราะสำหรับผู้หญิงแล้ว การถูกผูกมัดไว้กับครอบครัวและลูก ๆ ทั้งหมดไม่ใช่เรื่องดีแต่อย่างใด

ดังนั้นการที่อันเสี่ยวเจี๋ยย้ายจากหว่านเฉิงกลับตงไห่ในครั้งนี้ เขาจึงประสานงานผ่านฝ่ายองค์การของคณะกรรมการพรรคประจำนครตงไห่ เพื่อจัดแจงให้เธอไปเป็นอาจารย์ประจำวิชาอุดมการณ์และการเมืองที่มหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศแห่งที่สองนครตงไห่ซึ่งอยู่ใกล้บ้าน