ตอนที่ 162 ปัสสาวะไม่ออก

เมื่อพบว่าในแววตาของเฉินเฉิงยามนี้มีเพียงความจริงจังขณะตรวจวินิจฉัย ทั้งยังไม่มีแววขุ่นเคืองแม้แต่น้อย เขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

คราวนี้หญิงชราหลินดูเหมือนจะมองเห็นผู้เฒ่าได้ชัดเจนขึ้น จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า "รบกวนด้วยนะคะ"

จากนั้นผู้เฒ่าก็เดินมาข้างเตียงผู้ป่วย