ตอนที่ 100
ตอนที่ 100 ผมไม่มีข้อกังขา
minibunny · 6,088 ตัวอักษร
"อะแฮ่ม... ที่จริงนะผู้จัดการเซิน ตัวผมเองก็ยังไม่ได้เซ็นกับบริษัทไหนเลย" ฟู่หางเอ่ยขึ้นพลางแกล้งทำท่าเหนียมอาย
"ผู้กำกับฟู่ เลิกเล่นเถอะค่ะ"
เซินเหยี่ยนอิงปฏิเสธอย่างนุ่มนวลโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า บนใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้มอย่างเหมาะสม
"ชิ"
"เสี่ยวซิง นายอย่าเพิ่ง..."
ฟู่หางอารมณ์เด็กเอาแต่ใจกำเริบ โกรธจนหนวดกระดิกตาค้าง ทว่ายังไม่ทันจะพูดจบ...
"ผมเซ็นเรียบร้อยแล้วครับ"
"นี่ครับ ผู้จัดการเซิน"
ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังต่อปากต่อคำกันอยู่นั้น เสิ่นจี้ซิงก็ตวัดปากกาเขียนชื่อตัวเองลงในช่องลงนามของสัญญาอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ฟู่หาง: ......
"ผู้จัดการเซิน ผมไม่มีข้อกังขาอะไรเลยครับ"
ผมเชื่อใจพี่จี๋ซิง อย่างไม่มีเงื่อนไข
ปึกเอกสารสัญญาอันหนาเตอะ ทำให้ทุกอย่างยุติลงอย่างเป็นทางการ
ฟู่หางยืนอยู่ข้างๆ ด้วยความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาเป็นห่วงเสิ่นจี้ซิง ไม่รู้ว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะถูกต้องหรือไม่ แต่ก็ไม่ได้ไม่ไว้ใจเสิ่นจี้เยฺว่ เพียงแต่ใจคนนั้นยากแท้หยั่งถึงเสมอ
ความสัมพันธ์ระหว่างคนกับคน บั้นปลายส่วนใหญ่มักลงเอยด้วยการเปลี่ยนไป
"ตกลงค่ะ ยินดีต้อนรับเสี่ยวซิงนะคะ"
"ยินดีต้อนรับสู่จู๋เยฺว่โปรเจกต์ มาเป็นหนึ่งในครอบครัวของเรา" เซินเหยี่ยนอิงยิ้มพลางเก็บสัญญา ส่งต่อให้อิ้นเทียนที่อยู่ข้างๆ ดูแลรักษาไว้ให้ดี
"ต่อจากนี้ไป ฉันจะเป็นผู้จัดการส่วนตัวของคุณค่ะ"
"คุณเรียกฉันว่าพี่เหยี่ยนอิงก็ได้ เรื่องความร่วมมือกับภายนอกพวกนั้น ฉันจะเป็นคนจัดการเองทั้งหมด คุณมีหน้าที่แค่ตั้งใจทำสิ่งที่ตัวเองต้องทำให้ออกมาดีที่สุดก็พอ"
"เดี๋ยวฉันจะส่งผู้ช่วยมาที่ทีมงานรายการสักคน เพื่อดูแลเรื่องชีวิตประจำวันของคุณค่ะ"
"ไม่เป็นไรครับ ผมดูแลตัวเองได้" เสิ่นจี้ซิงชินกับการพึ่งพาตัวเองแล้ว หากมีคนอื่นมาคอยดูแลทุกเรื่อง คงรู้สึกไม่ชินเสียมากกว่า
"การดูแลไม่ใช่ประเด็นหลักค่ะ หน้าที่ของผู้ช่วยยังมีเรื่องการส่งสารด้วย คุณอยู่ในทีมงานรายการติดต่ออะไรไม่ค่อยสะดวก หากมีเรื่องอะไรก็ให้ผู้ช่วยส่งต่อให้ฉันได้" เซินเหยี่ยนอิงยกคำปฏิเสธของเสิ่นจี้ซิงตกไป
"ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับ"
เซินเหยี่ยนอิงหลังเซ็นสัญญาเสร็จสิ้น ออร่าของผู้จัดการก็แผ่กระจายออกมาเต็มที่ อย่าหาว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย เสิ่นจี้ซิงเองก็ยังรู้สึกเกรงๆ อยู่บ้าง
"จริงด้วยครับ พี่เหยี่ยนอิง"
"ทางบริษัทพอจะหาเพลงให้ผมสักเพลงได้ไหมครับ ผมอยากร้องในคืนเดบิวต์"
เสิ่นจี้ซิงนึกขึ้นได้ว่าเพลงแสดงคืนเดบิวต์ของตัวเองยังไม่ลงตัว ทางเป่ยเฉิงพึ่งพาอะไรไม่ได้ จึงฝากความหวังกลับมาที่บริษัทใหม่อีกครั้ง แล้วเอ่ยปากถามขึ้น
"ได้สิคะ"
"จะคัฟเวอร์เพลงของคนอื่น หรือว่าอยากได้เพลงออริจินัลล่ะคะ"
เซินเหยี่ยนอิงตอบโดยแทบไม่ต้องคิด ก่อนจะมาที่นี่เสิ่นจี้เยฺว่สั่งการไว้ล่วงหน้าแล้ว ขอเพียงเสิ่นจี้ซิงมีความต้องการที่สมเหตุสมผล สามารถตอบรับได้ทั้งหมด
"ได้ทั้งนั้นเลยครับ! ช่วยจัดรายชื่อเพลงมาให้ผมหน่อยได้ไหมครับ ให้ผมเลือกเองเหรอครับ"
"เพลงอะไรก็ได้จริงๆ เหรอครับ ซื้อลิขสิทธิ์ได้หมดเลยเหรอครับ" เสิ่นจี้ซิงนึกไม่ถึงว่าเซินเหยี่ยนอิงจะพูดง่ายขนาดนี้ จึงลองหยั่งเชิงถามอย่างระมัดระวัง
การได้ร้องเพลงที่ตัวเองชอบบนเวที เป็นสิ่งที่ไอดอลคนหนึ่งปรารถนามาตลอดทั้งชีวิต
"แน่นอนค่ะ"
"การคัฟเวอร์อาจจะได้กระแสมากกว่า แต่ถ้าเกิดร้องออกมาได้ไม่ดี โอกาสที่จะพังจนโดนล้อเลียนก็สูงเช่นกัน โดยเฉพาะถ้าต้นฉบับเป็นนักร้องดังระดับแถวหน้า แฟนคลับของพวกเขาก็อาจจะเข้ามาโจมตีคุณได้"
"คืนเดบิวต์เป็นการถ่ายทอดสด ไม่มีขั้นตอนตัดต่อแต่งเสียงหลังถ่ายทำเพื่อแก้ไขนะคะ"
"ส่วนเพลงออริจินัล ต้องเข้าไปอัดเสียงในห้องอัด มองในแง่การนำเสนอบนเวที เพลงนั้นจะเป็นของคุณโดยสมบูรณ์ คุณคือเจ้าของเพลงต้นฉบับ แต่ถ้าเป็นการแสดงเพลงใหม่ครั้งแรกในคืนเดบิวต์เลย ก่อนหน้านี้ยังไม่เคยมีเสียงตอบรับจากตลาด ความเสี่ยงก็สูงเช่นกันค่ะ"
"แต่การแสดงครั้งแรกก็มีความน่าติดตามและมีจุดขาย"
"ถ้าบริหารจัดการดี กระแสก็อาจจะยิ่งพุ่งแรงกว่าเดิมค่ะ"
เซินเหยี่ยนอิงวิเคราะห์อย่างมีเหตุผลจากมุมมองของผู้เชี่ยวชาญ
"เดี๋ยวฉันจะกลับบริษัท ให้ผู้เชี่ยวชาญช่วยวิเคราะห์เรนจ์เสียงของคุณ จากนั้นจะคัดรายชื่อเพลงที่เหมาะสมออกมา ถึงเวลานั้นคุณค่อยเลือกเองนะคะ"
"ตกลงครับ!" เสิ่นจี้ซิงตอบรับอย่างตื่นเต้น
รูปแบบการทำงานของเซินเหยี่ยนอิงฉับไวเด็ดขาด พูดจบทั้งหมดนี้ก็เดินจากไปทันที เพราะตอนนี้จะห้าโมงเย็นแล้ว ใกล้ถึงเวลาเลิกงานแล้วนั่นเอง
คนอย่างเซินเหยี่ยนอิงไม่เคยทำงานล่วงเวลา
*
ทางฝั่งเสิ่นจี้เยฺว่ ก็ได้รับรายงานจากเซินเหยี่ยนอิงเช่นกัน
"เพลงเหรอ"
"เพลงออริจินัลเหรอคะ"
"ใช่ค่ะ บอสเสิ่น"
"ทางคุณมีเพลงออริจินัลคุณภาพสูงบ้างไหมคะ"
"ทางหลี่ซูหลี่ไม่มีเลยค่ะ ฉันเพิ่งถามหวังฉี่ชวนมา เขาบอกว่าหลี่ซูหลี่ไปเที่ยวพักผ่อนที่ยุโรปตั้งแต่สัปดาห์ก่อนแล้ว ตอนนี้ยังไม่กลับมาเลย"
น้ำเสียงของเซินเหยี่ยนอิงยังคงสุขุมนุ่มลึก วางท่าทางแบบงานคืองานจนดูไม่ออกเลยสักนิดว่ากำลังฟ้องลับหลังอยู่
เสิ่นจี้เยฺว่นึกถึงรางวัลภารกิจหลายครั้งก่อนหน้านี้ ดูเหมือนระบบจะเคยให้เพลงระดับ SSS+ มาสองสามเพลง ซึ่งเพลงพวกนั้นแทบจะขึ้นราอยู่ในคลังของระบบอยู่รอมร่อแล้ว
"น่าจะมีนะคะ"
"เดี๋ยวฉันลองหาดู!"
ระบบ: ผู้ผูกระบบมีเพลงออริจินัลระดับ SSS+ ที่การันตีความฮิตถล่มทลายอยู่สองเพลงครับ
ระบบ: "ซิงเหอ" กับ "ฮวางอู๋"
เมื่อเห็นเสิ่นจี้เยฺว่ทำอะไรลุกลี้ลุกลน ระบบจึงเอ่ยปากเตือน
"อ๋อๆๆ! ใช่แล้ว ยังมีเพลงออริจินัลอยู่อีกสองเพลงค่ะ! พี่เหยี่ยนอิง! เดี๋ยวฉันส่งเข้าอีเมลให้นะคะ" เสิ่นจี้เยฺว่ตอบกลับไป
"แล้วก็ รบกวนคุณบอกให้หวังฉี่ชวนไปคุยกับหลี่ซูหลี่ทีนะคะ บอกให้เขารีบกลับมาเดี๋ยวนี้เลย คนอื่นเขาทำงานทำการกันหมด! เขากลับสบายใจเฉิบหนีไปเที่ยวซะงั้น!"
"อีกเดี๋ยวเสิ่นจี้ซิงต้องอัดเสียงแล้ว ต้องพึ่งเขาค่ะ"
"ได้ค่ะ ฉันจะแจ้งเพื่อนร่วมงานหลี่ให้นะคะ!"
"บอสเสิ่นคะ เรื่องพรีเซนเตอร์ของจี๋เจียตอนนี้ฉันได้ติดต่อทางแบรนด์ไปแล้ว หาวันว่างได้เมื่อไหร่ก็เริ่มถ่ายทำโฆษณาโปรโมตได้ทันทีค่ะ"
"แล้วก็ ฉันเห็นว่ายังมีงานแบรนด์แอมบาสเดอร์รองเท้าของ CL LOU หงหลี อยู่อีกตัว รวมถึงงานพรีเซนเตอร์แบรนด์นมเจินหลี่สำหรับไลน์เครื่องดื่มผสมเนื้อผลไม้อีกหนึ่งตัวด้วยค่ะ"
"ไม่ทราบว่าให้รีบดำเนินการเลยไหมคะ"
"คุณดูตามความเหมาะสมแล้วจัดสรรได้เลยค่ะ" เสิ่นจี้เยฺว่บอก
"รับทราบค่ะ บอสเสิ่น"
เซินเหยี่ยนอิงลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก เมื่อครู่นี้เธอลองหยั่งเชิงเสิ่นจี้เยฺว่ดูแล้ว พบว่าอีกฝ่ายไม่ใช่พวกชอบก้าวก่ายงานจุกจิก
งานการในภายภาคหน้าก็น่าจะดำเนินไปได้ด้วยดี
หัวหน้างี่เง่าบางคนชอบสะเออะเข้ามายุ่มย่ามในเรื่องที่ตัวเองไม่ถนัด ไม่เคยเข้าใจเลยสักนิดว่าเรื่องที่เป็นมืออาชีพก็ต้องปล่อยให้มืออาชีพเป็นคนจัดการ
หลังจากวางสายไปแล้ว เสิ่นจี้เยฺว่ก็เปิดดูเนื้อร้องและทำนองของทั้งสองเพลงอย่างละเอียด พร้อมกับตั้งใจฟังเดโมที่ติดมากับระบบ
"ซิงเหอ" เป็นบทเพลงที่ให้ความรู้สึกลึกซึ้งชวนฝัน ท่วงทำนองโดยรวมค่อนข้างฟังสบายและสดใส
ส่วน "ฮวางอู๋" นั้นแฝงไปด้วยความเศร้าสร้อย แผ่ซ่านกลิ่นอายความเคว้งคว้างเวิ้งว้างอันยิ่งใหญ่ถาโถมเข้ามาเต็มหัวใจ
*
สองวันให้หลัง
ภายใต้แรงกดดันที่ถาโถมเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดเป่ยเฉิงฟิล์มก็ประกาศล้มละลาย บริษัทที่เคยรุ่งโรจน์จนไม่มีใครเทียบ ปั้นดาราจนโด่งดังมาแล้วนับไม่ถ้วน และได้รับการขนานนามว่าเป็นแหล่งกำเนิดของเหล่าจักรพรรดิแห่งจอเงิน บัดนี้กลับเลือนหายไปจากสายตาของทุกคนเช่นนี้เอง
ขณะที่สฺวี่ซินกับสฺวี่ต้งกั๋วในเวลานี้กำลังหลบหนี ตำรวจจึงอยู่ระหว่างการติดตามจับกุมตัว
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น