ตอนที่ 84 อยากฟ้องก็ฟ้องเลย

"น้องเหอคนดีกลับมาได้ไหม ฮือๆๆ T-T"

"สามี กลับบ้านเราเถอะนะ"

"จริงๆ แล้วไม่ใช่เขาที่ขาดพวกเราไม่ได้หรอก แต่เป็นฉันเองต่างหากที่ขาดเขาไม่ได้"

"ฉันขาดเสี่ยวเหอไม่ได้จริงๆ"

"พอกดเปิดดูคลิป น้ำตามันก็ไหลพรากออกมาเลย"

"ฉันบอกแล้วไงว่าค่ายเฮงซวยกับอดีตเพื่อนร่วมวงเฮงซวยมันน่ารังเกียจ วงตั้งห้าปี ลูกรักของฉันต้องโดนกลั่นแกล้งมาตลอดห้าปีเต็ม"

"ลูกรักของฉัน ในที่สุดก็ไม่ต้องแบกรับตราบาปคำด่าพวกนั้นเพื่อมีชีวิตอยู่อีกต่อไปแล้ว"

"อู๋จีอวิ๋นเหอ! มึงไปตายซะเถอะอีเหี้ยเอ๊ย!"

"ขอโทษนะ"

"ขอโทษจริงๆ"

"คนนอกไสหัวไป! จะอะไรกันนักกันหนา?"

"ใครอยากจะเห็นพวกแกมาขอโทษ? รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!"

ใต้โพสต์เวยปั๋วโฆษณางานตัวล่าสุดของซ่งเชินเหอ มีแฟนคลับจำนวนนับไม่ถ้วนรวมถึงคนนอกที่เคยด่าทอเขาอย่างรุนแรงพากันแห่เข้ามาพิมพ์คำว่าขอโทษกันเต็มไปหมดอย่างไม่น่าเชื่อ

ส่วนใต้คอมเมนต์เวยปั๋วของ @อิ๋นรุ่ยเจ๋อ @เฉียนฝานอี้ และ @อู๋จีอวิ๋นเหอ กลับถูกชาวเน็ตสายเผือกบุกถล่มจนเละในพริบตา

โดยเฉพาะโพสต์เวยปั๋วรูปคู่แนวแซะกระแนะกระแหนที่อิ๋นรุ่ยเจ๋อเพิ่งลงไปเมื่อไม่กี่วันก่อน กลายเป็นเป้าหมายหลักที่ถูกชาวเน็ตสายเผือกรุมถล่มยับเยิน

"ขอให้ไปสู่สุคตินะ"

"พวกบูลลี่ไสหัวไปจ้า! มาทำเป็นแซะใครมิทราบ?"

"ตอแหลตัวพ่อสองคนมาถ่ายรูปคู่กัน คิดว่าใครจะดูไม่รู้ น่าขยะแขยง"

"ขยะเปียกสองก้อนกอดคอกันหาความอบอุ่น"

"ขอแบนพรีเซนเตอร์และงานจ้างทุกตัว! @ฝูอวิ๋นจวีของแต่งบ้าน @โทรทัศน์เถียนมี่ @มือถือฮวาหมี่PIRU @SHUKLIUY สุ่ยหลี่เหนียน... (ละไว้อีก 20 แบรนด์)"

"55555 ชั้นข้างบนสาวน้อย เช็กชื่อดั่งข่านจัดทัพเลยเหรอเนี่ย?"

"[เทียน] [เทียน] [เทียน]"

"ไอ้ผู้ชายเฮงซวย กลิ่นเน่าโชยหึ่งไปหมด"

"พวกบูลลี่ไปตายซะ!"

ความประสงค์ร้ายและความหวังดีของคนนอก บางครั้งมันก็ไร้เหตุผลสิ้นดี การแห่ทำตามกระแสกลายเป็นเรื่องสนุกไปแล้ว พวกเขาไม่สนหรอกว่าคนที่กำลังด่าคือใคร และไม่สนด้วยว่าคนคนนั้นทำอะไรลงไปจริงหรือเปล่า

พวกเขาเชื่อแค่สิ่งที่ตาตัวเองมองเห็นเท่านั้น

ทว่าไอ้สิ่งที่ "มองเห็น" นี้ มันคือสิ่งที่คนอื่นจงใจจัดฉากให้เห็นใช่หรือไม่ล่ะ?

ไม่มีใครคิดลึกซึ้งถึงขั้นนั้นหรอก

*

ค่ายบันเทิงต้นสังกัดของอิ๋นรุ่ยเจ๋อและเฉียนฝานอี้ก็ถือว่ามีชื่อเสียงไม่น้อยในวงการ เมื่อเจอเหตุการณ์ครั้งนี้เข้าไปจึงรีบงัดแผนประชาสัมพันธ์จัดการวิกฤตออกมาใช้ทันที

@ฟานยฺหวีเอนเตอร์เทนเมนต์: ขอให้ @สำนักงานความจริง ลบคลิปวิดีโอที่เกี่ยวข้องออกเดี๋ยวนี้ ลบทันที! ไม่อย่างนั้นทางเราจะดำเนินคดีตามกฎหมายให้ถึงที่สุด

[หนังสือเตือนจากทนายความ]

"เอ่อ... เลิกแสดงละครได้แล้ว! วุ่นวายตั้งนานสุดท้ายฟ้องข้อหาละเมิดสิทธิในชื่อเสียง นึกว่าเมิงจะฟ้องข้อหากุข่าวเท็จซะอีกนะเนี่ย?"

"จดหมายเตือนจากทนายของดารา = เศษกระดาษ"

"ทำตามขั้นตอนปกติไปงั้นแหละ"

"อย่าตลกให้มากนักเลย... พูดจริงๆ เหอะ"

"นี่นับว่าเป็นการยอมรับกลายๆ แล้วป้ะ? แม้แต่ข้อหากุข่าวเท็จยังไม่กล้าฟ้องเลย 55555!"

"ขอบคุณฟานยฺหวีเอนเตอร์เทนเมนต์ที่ส่งค้อนแห่งสายฟ้ามาทุบซ้ำให้อีกแรงนะจ๊ะ"

"ขอจองที่นั่งแถวหน้าสุดวันขึ้นศาลของอิ๋นรุ่ยเจ๋อด้วยคน"

"ความน่าเชื่อถือของหนังสือเตือนจากทนายความ ก็พังเพราะพวกหมูโง่แบบพวกแกเนี่ยแหละ"

*

@สำนักงานความจริง:

มีภาพมีหลักฐานชัดเจน อยากฟ้องก็เชิญตามสบาย ☺

["อิ๋นรุ่ยเจ๋อนัดพบสาวใหญ่เศรษฐินีวัย 43 กลางดึก" "เฉียนฝานอี้ในวงเหล้า" "อิ๋นรุ่ยเจ๋อชู้รักตัวผู้" "เฉียนฝานอี้แย่งบทบาทคนอื่น" "อิ๋นรุ่ยเจ๋อ ไนต์คลับ" "เฉียนฝานอี้ ภาพหลุดบนเตียง" "เฉียนฝานอี้ ซื้อบริการ" PDF]

"กรี๊ดดดดด! ความเร็วในการปล่อยเผือกเบอร์นี้! ฉันรักเขา ฉันรักเขาเข้าแล้ว!"

"นี่มันจั๋วเหว่ยกลับชาติมาเกิดชัดๆ! เชี่ยเอ๊ย มีทั้งข้อความทั้งรูปภาพครบเป๊ะเลย!"

"ฉันขอยกย่องให้คุณเป็นเบอร์หนึ่งแห่งวงการปาปารัซซีเลย! โคตรพ่อโคตรแม่เจ๋ง!"

"ซูเสี่ยวหาน หวังต้าฉุย หยางหยางพลังวิเศษ ตอนนี้ไสหัวไปให้หมดได้ละ! เชี่ยเอ๊ย นี่สิถึงจะเรียกว่าเผือกระดับแถวหน้าของจริง!"

"สำนักงานความจริงนี่โผล่มาจากหลุมไหนกันเนี่ย?"

"เจ๋งเกินไปแล้ว นี่คงไม่ใช่การปั่นกระแสกลับของซ่งเชินเหอหรอกนะ..."

"ประโยค 'มีภาพมีหลักฐานชัดเจน' ของพี่ความจริงนี่แม่งสะใจกูชะมัด!!!"

"คุณพระ! น่าขยะแขยงชะมัด! ฟังคลิปเสียงแล้วหูฉันจะพังเอา!"

"...อิ๋นรุ่ยเจ๋อคนนี้นี่มัน สกปรกสิ้นดี"

"เดี๋ยวนะ? นาทีที่หนึ่งสามสิบวินาที? นั่นมันเสียงผู้ชายนี่... คงไม่ใช่แบบที่ฉันคิดหรอกใช่ไหม?"

"ขอบริจาคดวงตาคู่ใหม่ที่ไม่เคยดูคลิปนี้ทีเถอะ"

"เฉียนฝานอี้ตอนหน้าสดโคตรน่าเกลียด ฟันก็เหลืองอ๋อย ถ้าพวกเธอเอาขยะเปียกพวกนี้ไปเปรียบเทียบกับน้องหมาน้องแมวอีกล่ะก็ ฉันจะด่าเปิงจริงๆ ด้วย"

"นี่แหละคือนิทานก่อนนอนที่เหมาะกับคนหาเช้ากินค่ำช่วงปลายปีที่สุดแล้ว ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป"

"กะแล้วเชียว ดาราชายธาตุแท้ก็ยังเป็นผู้ชาย คุมท่อนล่างตัวเองไม่เคยได้สักคน"

"ผู้ชายถ้าคิดจะเดบิวต์ก็ควรตัดท่อนล่างทิ้งไปซะให้หมด"

"ทีนี้ก็ใจอ่อนยวบไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว คงได้แต่ใจแข็งโป๊กอย่างเดียว"

*

ในโต้วป้าน ทุกกลุ่มพูดคุยโดนยึดฟีดจนล้นทะลัก

"ชานชาลาเล็กของแฟนคลับหน้าใหม่ | วงการบันเทิงจีนพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน! สามศิลปินแถวหน้าร่วงหล่นจากบัลลังก์!"

"กลุ่มเม้าท์แซะวงการบันเทิงจีน | อิ๋นรุ่ยเจ๋อแอบติดต่อเศรษฐินีในวงการนอกรอบเหรอ?"

"สวนเอ๋อเอ๋อเอ๋อ | มานับกันดูว่าเผือกที่กลุ่มเราเคยขุดมีอันไหนตรงเป๊ะบ้าง!"

"กลุ่มพิพากษาวงการบันเทิงจีน | สงครามตะลุมบอนครั้งใหญ่ของทั้งวงการ! ผู้ชักใยปั่นกระแสด้วยพลังคนเดียว! สำนักงานความจริงสังกัดบริษัทไหนกันแน่?"

"ชานชาลาเล็กของแฟนคลับหน้าใหม่ | ตำแหน่งพรีเซนเตอร์แบรนด์หรูสิบสองแบรนด์ว่างลงแล้ว! ใครจะมารับช่วงต่อ?"

"ทุ่งหญ้าเขียวขจีฉันสวยที่สุด | จักรพรรดิเจ๋อกับจักรพรรดิอี้ดับอนาถ... ฐานคนทั่วไปพังยับเยินไม่มีชิ้นดี"

"เลิกตามแล้วเหยียบซ้ำเพื่อเซฟเงินในกระเป๋า | แอดมินเพจคนใหม่: เฉียนฝานอี้/อิ๋นรุ่ยเจ๋อ ตอนนี้โดนสแปมโพสต์ถล่มทั่วทุกสารทิศ"

"คนนอกผู้สูงส่ง | ฤดูใบไม้ผลิของพวกว่าที่ตัวท็อปรอวันปังมาถึงแล้ว แฟนคลับตัวเป็นๆ หลายล้านคนตอนนี้ไร้บ้านให้กลับ"

"บ็อกซ์ออฟฟิศภาพยนตร์ | ฟาดเรียบไม่เกี่ยงชายหญิง? ไม่เลือกกินทั้งคาวทั้งเจ? อิ๋นรุ่ยเจ๋อทุ่มเทกับงานสุดๆ! มีความมุ่งมั่นในสายอาชีพขนาดนี้ ทำอะไรก็ประสบความสำเร็จทั้งนั้นแหละ"

ศิลปินระดับท็อปสามคน พังทลายลงอย่างครืนครืนภายในวันเดียว

แบบไม่ทันให้ใครได้ตั้งตัว

ตำแหน่งพรีเซนเตอร์แบรนด์หรูระดับไฮเอนด์และแบรนด์ดังระดับประเทศนับไม่ถ้วน เกิดช่องว่างมหาศาลขึ้นมาในพริบตา

ทีมงานของศิลปินในวงการที่มีกำลังภายในพอ ต่างเริ่มเคลื่อนไหวเดินเกมกันหมดแล้ว

การเข่นฆ่าฟาดฟันในวงการบันเทิง มีอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันไม่เคยหยุดพัก

*

ซ่งเชินเหอนั่งเงียบๆ อยู่ในห้องพักหลังเวที เขามองข้อความที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอมือถือไม่หยุดหย่อน พ้นมลทินล้างมลทิน? เหยื่อผู้เคราะห์ร้าย? ปั่นกระแสกลับ? ใครคือเหยื่อกันแน่? ตัวพ่อบูลลี่! สำนักงานความจริง

คำพาดหัวสะดุดตาเกินจริงจากสื่อทุกสำนักถาโถมเข้าใส่ประสาทการรับรู้ของเขาอย่างต่อเนื่อง

เขาเคยคิดว่าในวินาทีที่ความจริงปรากฏชัด เขาคงจะดีใจจนเนื้อเต้น ทว่าในเวลานี้ ภายในใจของเขากลับสงบนิ่งเหลือเกิน

เพราะเขารู้อยู่แก่ใจว่า ตัวเองไม่เคยทำอะไรผิดเลยสักนิด

ฝันร้ายที่กักขังเขาไว้เนิ่นนาน แม้ในยามที่ความจริงกระจ่างแจ้งเช่นนี้ ดูเหมือนก็ยังไม่ได้จางหายไปไหน

เหนื่อย ล้าเหลือเกิน

มันเข้าคุกคามเขา ซัดสาดใส่เขาครั้งแล้วครั้งเล่า

ความเหนื่อยล้าแทรกซึมลึกไปถึงกระดูกดำแล้ว

เส้นประสาทที่ขึงตึงมาโดยตลอด ในวินาทีที่ได้รับการปลดปล่อย จะไม่ผ่อนคลายลงในทันที แต่กลับทรมานกำเริบซ้ำๆ

เขาโซเซพยุงตัวโดยใช้มือยันกำแพงฝืนลุกขึ้นยืน บรรยากาศรอบด้านเงียบสงัดและมืดมิด มีเพียงแสงสลัวจากหน้าจอมือถือ เขายกโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเปิดหน้าต่างข้อความส่วนตัวในเวยปั๋วของ @สำนักงานความจริง

"ขอบคุณครับ"

กดส่งออกไป