ตอนที่ 88 วงการบันเทิงจีนต้องตกตะลึง!

โต้วป้าน, กลุ่มผู้ประสบภัยจากซวงซิง

กระทู้: 10 โปรเจกต์ซัพพอร์ตสุดอลังการของจี๋ซิงรู่โจ้ว (ดาวเหนือทะลุรัตติกาล)! เงินไม่ใช่เงินอีกต่อไปแล้ว

เนื้อหา: [ภาพแคปหน้าจอเวยปั๋ว * 10]

[ชั้น 1]: ตกลงที่บ้านของจี๋ซิงรู่โจ้วทำงานอะไรกันแน่เนี่ย เป็นพวกลูกหลานผู้มีอำนาจหรือไง แม่เจ้าโว้ย! คนรวยเขาแสดงความรักกันแบบนี้เหรอ

[ชั้น 2]: ยอมรับเลยว่าฉันอิจฉาตาร้อนมาก ฉันอิจฉาแทนเมนตัวเองเลยเนี่ย

[ชั้น 3]: มีเงินขนาดนี้เปิดค่ายเพลงดันเสิ่นจี้ซิงเองไม่ดีกว่าเหรอ จะเป็นลม

[ชั้น 4]: ซัพพอร์ตนี้มูลค่าน่าจะแตะหลักสิบล้านเลยมั้ง จอยักษ์พวกนั้นดูยังไงก็แพงหูฉี่ แถมยังยิงโปรเจกต์ต่อเนื่องเป็นเดือนอีก... อิจฉาชะมัด ถ้าด้อมฉันมีสถานีแฟนคลับแบบนี้สักคนนะ ฉันคงเอาไปโม้ได้ทั้งชาติ

[ชั้น 5]: เงินขนาดนั้นเอาไปเปย์นายแบบสักสิบคนไม่ฟินกว่าเหรอ เสิ่นจี้ซิงก็ไม่ได้หล่ออะไรขนาดนั้นสักหน่อย! [หัวจะปวด]

[ชั้น 6]: เรื่องที่น่ากลัวกว่า 10 โปรเจกต์ซัพพอร์ตก็คือ คนทั้งเน็ตกลับไม่มีใครขุดประวัติส่วนตัวของจี๋ซิงรู่โจ้วได้เลย ไม่มีใครสงสัยจนอยากเปิดวาร์ปขุดคุ้ยบ้างเหรอ

[ชั้น 7]: ตั้งแต่ฉันคลุกคลีอยู่ในวงการแฟนคลับมาหลายปี จี๋ซิงรู่โจ้วเป็นคนเดียวที่ไม่เคยเห็นขายเซตของกูดส์ แต่กลับทุ่มซัพพอร์ตระดับมหาเศรษฐีได้ เปย์ด้วยใจรักล้วน ๆ ของจริง

[ชั้น 8]: เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง ปรมาจารย์เค้กฟองดองต์คนนั้นเพิ่งได้อันดับหนึ่งจากการแข่งขันระดับนานาชาติมาเมื่อปีที่แล้ว เค้กฟองดองต์ของเขาประเมินแบบต่ำ ๆ ก็ไม่น่าจะต่ำกว่าสองแสนหยวน แถมคงต้องยกทีมมาทำถึงไห่เฉิงด้วย ไม่อย่างนั้นคงกลัวมีปัญหาเรื่องขนส่งทางเครื่องบิน

[ชั้น 9]: ขนาดฉันจะกินเค้กยังต้องคิดแล้วคิดอีกว่าจะเลือกวิปครีมแท้หรือครีมเทียม พวกคนรวยช่วยแยกออกไปเล่นเน็ตอีกเซิร์ฟเวอร์หนึ่งได้ไหม

[ชั้น 11]: จริง ๆ แล้วสถานีในวงการบันเทิงจีนตั้งเยอะแยะที่เอาเงินขายกูดส์ไปทำซัพพอร์ต เอาเงินของแฟนคลับรายย่อยมาทำเป็นป๋า ส่วนเงินตัวเองลงไปแค่นิดเดียวนั่นแหละ

[ชั้น 12]: เอาเงินค่ากูดส์ไปทำซัพพอร์ตได้นี่ก็นับว่ามีมโนธรรมแล้ว เธอไม่รู้หรอกว่าปีที่แล้วสถานีของอดีตเมนฉันหอบเงินหนีไปตั้งหลายล้านจนเป็นข่าว สุดท้ายก็ไม่ได้เงินคืนเลยสักบาท

[ชั้น 13]: โปรเจกต์จอยักษ์ในเมืองหลวงสิบประเทศนี่คนธรรมดาไม่มีทางทำได้หรอก มีแต่เงินกับคอนเนกชันทั้งนั้น ชิบูยะที่โตเกียว ไทม์สแควร์ที่นิวยอร์ก เมียงดงที่โซล เมทาที่จาการ์ตา จอพาโนรามาความยาวร่วมร้อยเมตรที่ centralworld ในกรุงเทพฯ....

[ชั้น 14]: สถานีของอดีตเมนฉันเอาเงินระดมทุนไปซื้อกองทุนรวม ฮ่า ๆ ๆ ขำจะตาย

[ชั้น 15]: ฉันไปทวงให้สถานีของอดีตเมนแจงรายละเอียดค่าใช้จ่าย สถานีกลับโพสต์เวยปั๋วหาว่าฉันกุเรื่องแล้วจะส่งหนังสือเตือนจากทนายมาให้ คิดดูสิว่าประสาทแดกไหม

[ชั้น 16]: สถานีอย่างจี๋ซิงรู่โจ้วนี่หายากจริง ๆ เคยเปิดขายแค่ปฏิทิน 9.9 หยวนส่งฟรีแค่ครั้งเดียว แม่งเอ๊ย ขายขาดทุนชัด ๆ

[ชั้น 17]: อยากใช้เงินแบบไม่ยั้งมือเหมือนจี๋ซิงรู่โจ้วบ้างจัง.. คุณหนูรับฉันเพิ่มอีกสักคนไม่ได้เหรอคะ

[ชั้น 18]: เชี่ย! ฝ่ายสถิติของเมนฉันหอบเงินระดมทุนหนีก่อนวันเดบิวต์! ตั้งหลายล้าน! จนถึงตอนนี้ยังตามคืนไม่ได้เลย! พูดแล้วมันขึ้น!

[ชั้น 19]: วงการบันเทิง H หอบเงินหนียิ่งเยอะกว่านี้อีก... ขี้เกียจจะพูดละ ด้อมไหนมีสถานีแฟนคลับที่ทำให้สบายใจได้ขนาดนี้ ถือว่าทำบุญสะสมมาแต่ชาติปางก่อนจริง ๆ

[ชั้น 20]: นึกถึงบาร์หลักของอดีตเมนฉันแล้วตลกชะมัด ส่งการ์ดกระดาษกาก ๆ จาก 1688 มาให้เป็นกล่องสุ่มกาชา

[ชั้น 21]: ส่วนใหญ่ทวงคืนไม่ได้ก็ช่วยไม่ได้ ตั้งแต่เจ็บมาก็ไม่ซื้อของจุกจิกพวกนี้อีกเลย ซื้อไปก็มีแต่ช่วยสมทบทุนให้สถานีแฟนคลับไปซื้อบ้านพักตากอากาศริมทะเลทั้งนั้น

[ชั้น 22]: เออ... อย่ากันแฟนคลับรายใหญ่ออกไปสิ แฟนคลับรายใหญ่ก็กินหัวคิวไปไม่น้อยเหมือนกัน คิดว่าสถานีลับหลังจะไม่ส่งของขวัญให้แฟนคลับรายใหญ่หรือไง

[ชั้น 23]: ฉันโดนดองกล่องสุ่มกับการ์ดสุ่มไปตั้งกี่อันแล้วก็ไม่รู้ยังไม่ได้ของเลย สาวตามไอดอลอย่างพวกเรามันรันทดขนาดนี้แหละ

[ชั้น 24]: แฟนคลับรายย่อยเรียกร้องสิทธิ์ยากชะมัด! ทุกคนดูแลชีวิตตัวเองให้ดีก่อนเถอะ ดาราจะน่าสงสารแค่ไหน ในกระเป๋าก็มีเงินมากกว่าพวกเราอยู่ดี

[ชั้น 25]: เวรเอ๊ย นึกถึงยอดเงินคงเหลือในวีแชตแล้วอยากจะร้องไห้ อยากไปล้วงกระเป๋าตังค์โอปป้าชะมัด

[ชั้น 26]: ชั้น 6 คิดจะขุดประวัติเจ้จี๋ซิง เตรียมตัวโดนรวบได้เลย

[ชั้น 27]: จนถึงตอนนี้ฝ่ายสถิติของเสิ่นจี้ซิงยังไม่ระดมทุนโหวตปั่นอันดับรอบไฟนอลเดบิวต์เลย บ้านนั้นเขาไม่คิดจะเปิดระดมทุนแล้วเหรอ ฉันเห็นเด็กฝึกหัวแถวคนอื่นระดมทุนกันไปหลายรอบแล้วนะ

[ชั้น 28]: เขาทิ้งห่างขนาดนั้นจะระดมทุนไปทำไม ทิ้งห่างอันดับรองลงมาตั้งหลายสิบล้านคะแนน แบบนี้ต่อให้ระดมทุนยังไงก็ไล่ไม่ทันหรอก เธอประเมินพลังเปย์ของแฟนคลับอันดับล่าง ๆ สูงเกินไปแล้ว

[ชั้น 29]: เชี่ย พูดถึงเรื่องระดมทุนแล้วขำว่ะ พวกแกเห็นเผือกห้องข้าง ๆ ยัง แฟนคลับรายใหญ่บ้านกู้เหิงบอกให้แฟนคลับรายย่อยไปกู้เงินมาเปย์ แม่เจ้าโว้ย! โคตรทำลายสามัญสำนึก ห้องข้าง ๆ แซวกันมาหลายวันแล้วเนี่ย

[ชั้น 30]: ทำไมเดี๋ยวนี้อัปเกรดคำพูดแล้วล่ะ เมื่อก่อนไม่ใช่บอกให้ลดชานมไข่มุกวันละแก้วเหรอไง 5555

[ชั้น 31]: ทฤษฎีชานมของแฟนคลับรายใหญ่นี่ เป็นมาตรฐานเดียวกันทั้งวงการบันเทิงจีนจริง ๆ

[ชั้น 32]: คนที่ไปกู้เงินมาจริง ๆ ก็นะ โง่แบบกู่ไม่กลับแล้วล่ะ

[ชั้น 33]: รอดูวันไฟนอลเดบิวต์ของซวงซิงฟาดฟันกันเลย คืนไฟนอลของรายการเซอร์ไววัลนี่คึกคักสุดตลอด ชอบดูแฟนคลับแต่ละบ้านด่ากันเอง

สิบนาทีต่อมาในกระทู้

[ติ๊ง!]

[กระทู้นี้ถูกระงับการใช้งานแล้ว]

.....

ในขณะที่อีกฝั่งกำลังเถียงกันอย่างดุเดือด อีกด้านหนึ่งเสิ่นจี้เยฺว่ก็โดนกู้ฉุนเนี่ยนลากออกมาเดินช้อปปิ้ง

เดิมทีเสิ่นจี้เยฺว่ไม่อยากออกจากบ้านเลย แต่ก็ต้านทานลูกอ้อนของกู้ฉุนเนี่ยนไม่ไหว กู้ฉุนเนี่ยนรบเร้าจะซื้อชุดโทนสีแดงให้ได้ เพื่อจะใส่ไปดูการแสดงพลุที่ไห่เฉิงในวันเกิดของเสิ่นจี้ซิง

ผู้หญิงขี้อ้อนมักโชคดีที่สุด ไม่มีทางเลือกอื่น งั้นก็ออกไปข้างนอกแล้วกัน

ร้านบูติกแบรนด์ไรเคนซี

"สวัสดีค่ะ ช่วยหยิบชุดนั้นมาให้ลองหน่อย" กู้ฉุนเนี่ยนชี้ไปที่ชุดเดรสสีแดงคัตติ้งเนี้ยบตัวหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกล

"แล้วก็ตัวนี้ด้วย"

"รองเท้าคู่นี้ด้วยค่ะ"

กู้ฉุนเนี่ยนชี้ไปที่รองเท้าส้นสูงคู่หนึ่งและเสื้อคลุมอีกตัวตามลำดับ

พนักงานรีบก้าวเข้ามาหยิบของทันที เตรียมจะยื่นให้กู้ฉุนเนี่ยน เพราะกู้ฉุนเนี่ยนเป็นถึงลูกค้ารายใหญ่มากของร้าน จะละเลยไม่ได้เด็ดขาด

"ไม่ได้ให้ฉันลองค่ะ"

"ให้คุณผู้หญิงท่านนี้ลองต่างหาก"

กู้ฉุนเนี่ยนโบกมือพลางชี้ไปที่เสิ่นจี้เยฺว่

"เอ๊ะ? ฉันเหรอ?"

เสิ่นจี้เยฺว่ประหลาดใจเล็กน้อย รีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน

"เสี่ยวฉุน เธอไปลองเถอะ"

"ฉันไม่ขอร่วมวงด้วยหรอกนะ" เสิ่นจี้เยฺว่ปฏิเสธอย่างสุภาพ

"ไปเถอะน่า ไปเถอะนะคะ"

กู้ฉุนเนี่ยนงัดสุดยอดวิชาอ้อนออกมาใช้อีกครั้ง

"ฉัน..."

"พนักงานคะ! คุณรีบพาเธอเข้าไปเร็วเข้า!"

กู้ฉุนเนี่ยนไม่สนอะไรทั้งนั้น พลางเร่งเร้าและผลักเสิ่นจี้เยฺว่เข้าไปในห้องลองเสื้อทันที

"เฮ้อ..."

"คุณผู้หญิง เชิญทางนี้ค่ะ"

"..."

"ตึก ตึก ตึก"

เสียงส้นสูงกระทบกับพื้นห้อง

พนักงานหันมองตามเสียง

เสิ่นจี้เยฺว่ที่สวมชุดเดรสสีแดงของไรเคนซีชุดนั้น สวยสะกดจนแทบหยุดหายใจ

สีแดงสดดั่งเปลวเพลิงราวกับจะเผาผลาญสายตาผู้คน ทำให้เธอกลายเป็นจุดรวมสายตาทันที แม้แต่กู้ฉุนเนี่ยนที่กำลังไถโทรศัพท์อยู่ก็ยังถูกดึงดูดสายตาไป

"สวยมาก! เจ้จี๋ซิง! คุณสวยเกินไปแล้ว!"

"กรี๊ดดด! คุณไปเป็นดาราได้เลยนะเนี่ย" กู้ฉุนเนี่ยนเอ่ยชมอย่างไม่หวงคำพูดเลยสักนิด

คัตติ้งของชุดเดรสประณีตไร้ที่ติ แนบรับกับส่วนโค้งเว้าอันงดงามของเรือนร่างเธอได้อย่างสมบูรณ์แบบ ขับเน้นเอวคอดกิ่วและเรียวขายาวระหง คอเสื้อเปิดเผยเส้นไหปลาร้าเปี่ยมเสน่ห์อย่างพอดิบพอดี ผิวพรรณที่โผล่พ้นออกมาเล็กน้อยนั้นขาวเนียนละเอียดดั่งหยกขาว

ชายกระโปรงประดับด้วยลูกไม้สุดประณีต ยิ่งขับเน้นให้ดูโรแมนติกและชวนฝันขึ้นไปอีก

เมื่อสวมคู่กับรองเท้าส้นสูงโทนสีเดียวกัน เสิ่นจี้เยฺว่ก็ดูสูงโปร่งและชดช้อยสง่างามไปทั้งตัว

เสิ่นจี้เยฺว่ในยามนี้ แตกต่างจากเสิ่นจี้เยฺว่ในวันธรรมดาที่ชอบใส่เสื้อฮู้ดลำลองอย่างสิ้นเชิง ช่างให้อารมณ์คนละแบบ และน่าตื่นตะลึงเหลือเกิน

"จริงเหรอเนี่ย" เสิ่นจี้เยฺว่จับชายกระโปรงด้วยความเก้งก้างอยู่บ้าง สีที่สดใสเจิดจ้าอย่างสีแดงแบบนี้ เธอไม่เคยลองใส่มาก่อนเลย

"จริงสิคะ! สวยมาก!"

ทั้งพนักงานในร้านและกู้ฉุนเนี่ยนต่างพากันมองตาค้าง

สวย สวยจนหาที่เปรียบไม่ได้จริง ๆ

"แต่นี่มันหน้าหนาวนะ!"

"ใส่แบบนี้ออกไปข้างนอกจะไม่หนาวเกินไปเหรอ"

"รูดบัตรเลยค่ะ!"

กู้ฉุนเนี่ยนไม่เปิดโอกาสให้เสิ่นจี้เยฺว่ได้ลังเล ถ้าชอบก็ต้องรีบคว้ามาให้ได้ทันที!

"รูดบัตรฉันค่ะ!"