ตอนที่ 462 คำขอของเฉินเหม่ยเจีย

กดความรู้สึกแปลกประหลาดที่อธิบายไม่ได้นั้นลงให้ลึกที่สุด หูอีเฟยชำเลืองมองนาฬิกาบนผนังแล้วเอ่ยยิ้มๆ ว่า "หนั่วหลาน อีกเดี๋ยวก็เที่ยงแล้ว อยู่กินข้าวกลางวันด้วยกันก่อนค่อยไปสิ!"

หนั่วหลานมองหูอีเฟย ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มงดงาม "ไม่ได้หรอก อีเฟย ที่สถานีโทรทัศน์มีเรื่องด่วนนิดหน่อย ฉันขอตัวกลับก่อนนะ!"

"อืม ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ไว้ครั้งหน้าที่ว่างๆ มาอีกนะ คราวนี้ฉันจะลงมือทำอาหารเองแน่นอน"