ตอนที่ 53 ตำแหน่งเดบิวต์ใช่ว่าเขาจะแย่งชิงไม่ได้

เมื่อมีเด็กฝึกอันดับสูงปรากฏตัวกะทันหัน ฝูงชนนอกแนวกั้นก็เริ่มตื่นตัวฮือฮาขึ้นมาทันที

แม้แฟนคลับจะไม่รู้อันดับสุดท้าย แต่พวกเขาโหวตไปกี่คะแนนย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจ บ้านแฟนคลับแต่ละบ้านต่างก็คอยจ้องข้อมูลหลังบ้านและทำตารางสรุปกันทุกวัน

เสิ่นเย่ไป๋มองคนที่กำลังทักทายตน ดูเหมือนจะมากกว่ายี่สิบคนแล้ว

"ไป๋ไป๋ ผลอันดับผลคะแนนรอบแรกวันนี้เป็นยังไงบ้างคะ"

เขาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

"สูงกว่าที่คิดไว้เยอะเลยครับ"

ตอนนี้เองเฮ่อเหยียนก็แทรกขึ้นมาประโยคหนึ่ง "พวกเธอไม่รู้หรอก เมื่อวานหมอนี่เก็บกระเป๋าเตรียมตัวตกรอบแล้วด้วยซ้ำ"

"ได้ยังไงกันคะ"

"ทำไมไป๋ไป๋ไม่เชื่อใจพวกเราล่ะคะ รอบแรกพวกเราช่วยให้นายผ่านเข้ารอบได้แน่นอนอยู่แล้ว"

"ขอโทษครับ" เสิ่นเย่ไป๋เริ่มทำตัวไม่ถูกเล็กน้อย "ผมไม่ได้ไม่เชื่อใจพวกคุณนะครับ"

"ผมแค่คิดว่าพวกคุณมีกันแค่ยี่สิบกว่าคน ผมก็เลยน่าจะไม่ผ่านเข้ารอบ ถึงได้เก็บกระเป๋าน่ะครับ"

เย่อิงทั้งกลุ่มพากันทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

หมอนี่ไปเอามาจากไหนว่าตัวเองมีแฟนคลับแค่ยี่สิบกว่าคนเนี่ย

พี่น้องในกลุ่มบอกว่า ในเวทีการแสดงรอบแรก เย่อิงที่สุ่มได้บัตรเข้าชมมีแค่ยี่สิบกว่าคน...

หลินเวยเวยที่ยืนอยู่ข้างหน้าสุดยกมือขึ้นกุมขมับ เข้าใจผิดกันไปใหญ่โตขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย

เธอเปิดบัญชี 0001 ของเสิ่นเย่ไป๋ที่เพิ่งลงทะเบียนได้ไม่นาน ยังไม่มีการยืนยันตัวตน และว่างเปล่าไม่มีอะไรเลยขึ้นมา

"ไป๋ไป๋ บัญชีของนายมีผู้ติดตามตั้งสามแสนคนแล้วนะคะ..."

เสิ่นเย่ไป๋จ้องมองหน้าจออย่างจดจ่อ ตัวเลขผู้ติดตามที่เขียนอยู่บนนั้นเป็นไปตามที่พวกเธอพูดจริง ๆ

"..."

แฟนคลับของเขามีมากกว่าที่เขาเห็นและคาดคิดไว้เยอะมาก

เมื่อความชอบจากคนยี่สิบกว่าคน เปลี่ยนเป็นความสนใจและความรักจากคนถึงสามแสนคน สำหรับเสิ่นเย่ไป๋แล้ว เรื่องนี้มันแปลกใหม่เหลือเกิน

ความลำเอียงที่บริสุทธิ์และพิเศษขนาดนี้ ตอนนี้เขากลับได้รับมันมากมายถึงเพียงนี้ มันเกินกว่าที่จินตนาการไว้ และเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้จริง ๆ

เขามองพวกเด็กสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อย

"ขอโทษด้วยครับ ผมส่งโทรศัพท์ให้ทีมงานไปแล้ว แถมยังใช้แอปนี้ไม่ค่อยคล่อง เลยไม่รู้ว่ามีแฟนคลับเยอะขนาดนี้"

บรรดาเย่อิงรีบตอบกลับทันที

"ไม่เป็นไรเลยค่ะ! เรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้น!"

"ห้ามขอโทษนะคะ!"

"ไป๋ไป๋ นายแค่วิ่งไปข้างหน้าให้เต็มที่ก็พอ! พวกเราคอยโหวตสนับสนุนอยู่ข้างหลังนายเอง!"

"ใช่แล้วค่ะ! เรื่องอันดับไม่ต้องกังวลเลยนะคะ"

"เพื่อให้มีโอกาสได้เจอนายมากขึ้น เย่อิงทุกคนจะพยายามอย่างเต็มที่ค่ะ!"

พอได้ยินคำพูดเหล่านี้ จู่ ๆ เสิ่นเย่ไป๋ก็ไม่อยากออกจากรายการนี้เร็วขนาดนี้แล้ว

ลมหายใจของเขาเริ่มกระชั้นขึ้น นิ้วมือสั่นเทาเล็กน้อย ที่แท้ความรู้สึกของการถูกโอบล้อมด้วยความรักมันเป็นแบบนี้นี่เอง

เย่อิงยอมเสียทั้งเวลา แรงกาย และเงินทองเพื่อที่จะได้มาเจอเขา จากนั้นก็พกพาความรักมาเต็มเปี่ยมเพื่อมายืนอยู่ตรงหน้าเขา

ก่อนหน้านี้เขาเอาแต่ยืนรออยู่ที่เดิมเหมือนคนโง่ คอยให้เหล่าเย่อิงเดินเข้ามาหาเพียงฝ่ายเดียว

พอนึกถึงตรงนี้ เสิ่นเย่ไป๋ก็รู้สึกหงุดหงิดใจตัวเองอยู่บ้าง

เขาจะอยู่เฉย ๆ ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ถึงเวลาที่ต้องก้าวเดินไปข้างหน้า มุ่งหน้าไปหาเย่อิงเสียที

มีเพียงการคว้าเวทีมาให้ได้มากขึ้น ได้รับแอร์ไทม์มากขึ้นเท่านั้น ถึงจะตอบแทนความคาดหวังของพวกเธอได้!

ในเมื่ออิ่นซือกับลู่จื่ออางยังอยู่บนตำแหน่งเดบิวต์ได้ งั้นเขาก็ใช่ว่าจะลงไปแย่งชิงไม่ได้สักหน่อย

"พวกคุณแค่ทำเท่าที่ทำได้ก็พอครับ ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเอง"

เสิ่นเย่ไป๋พูดประโยคนี้ออกมาอย่างจริงจัง แตกต่างจากสีหน้าปกติของเขาอย่างสิ้นเชิง มันทำให้ผู้คนรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

บางทีนี่อาจจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของเขาก็ได้

เจียงสิงโจวที่อยู่ข้าง ๆ เสิ่นเย่ไป๋ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด พี่ชายของเขาไม่ตกรอบเพราะมีความสามารถอยู่จริง ๆ แล้วทำไมตัวเขาเองถึงไม่ตกรอบด้วยล่ะ

"เด็กเรียน! ไป๋ไป๋คะ ดูเหมือนเด็กเรียนจะมีเรื่องอยากจะพูดนะ"

เสิ่นเย่ไป๋หันไปมองเจียงสิงโจว สายตาเหมือนกำลังถามว่า นายอยากพูดอะไร

"ทำไมผมถึงไม่ตกรอบล่ะครับ ผมไม่มีแฟนคลับเลยไม่ใช่เหรอ"

พวกเย่อิงอธิบายอย่างใจเย็น "นายก็มีแฟนคลับเหมือนกันนะ"

"ส่วนเรื่องคะแนนโหวต ตอนพวกเราโหวตก็ช่วยโหวตให้นายด้วยเหมือนกัน"

เจียงสิงโจว : ?

แฟนคลับของเซี่ยเจิ่นและเฮ่อเหยียนที่อยู่ข้าง ๆ ก็พูดตามขึ้นมาบ้าง

"บังเอิญจัง พวกเราก็ด้วยเหมือนกัน"

คลี่คลายคดีได้สำเร็จ เจียงสิงโจวถึงกับพูดไม่ออก

มันใช่เหรอวะเนี่ย

เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นของแถมประเภทซื้อหนึ่งแถมหนึ่งยังไงชอบกล

ท้องฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อย ๆ คนนอกแนวกั้นก็ดูเหมือนจะยิ่งเยอะขึ้นเรื่อย ๆ แต่อุณหภูมิยังคงหนาวเย็นไม่เปลี่ยน

เสิ่นเย่ไป๋ขมวดคิ้วเล็กน้อย

"พวกคุณกลับกันก่อนเถอะครับ อากาศร้อนเกินไปแล้ว ไว้เจอกันใหม่คราวหน้านะครับ!"

เหล่าเย่อิงต่างขานรับอย่างว่าง่าย แล้วเริ่มเก็บข้าวของส่วนตัว

คราวนี้เสิ่นเย่ไป๋ไม่ได้เป็นฝ่ายเดินออกไปก่อน แต่ยืนมองส่งจนกระทั่งแฟนคลับแยกย้ายกันไปหมดแล้ว ถึงได้ละสายตากลับมา

หลินเวยเวยก็เหมือนกับเย่อิงคนอื่น ๆ ตอนที่เดินจากมายังรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง

แต่หลังจากบทสนทนาเมื่อครู่ เธอเกิดแนวคิดในการเชียร์แบบใหม่ เพจแฟนคลับเดี่ยวจำเป็นต้องจัดระเบียบพลังของแฟนคลับให้ดี

ระหว่างทางกลับบ้าน เธอส่งเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ลงกลุ่มบ้านเบสก่อนเป็นอันดับแรก เพื่อระดมความคิดเห็นของทุกคนเกี่ยวกับวิธีโหวตในรอบถัดไป

[เวยเสี่ยวเวย: ฉันคิดว่าพอเริ่มการโหวตรอบหน้า พวกเราจะปล่อยให้กระจัดกระจายแบบนี้ไม่ได้แล้ว ต้องนับคะแนนโหวตคร่าว ๆ ให้ชัดเจน]

[เห็นด้วย! รอบนี้จู่ ๆ ก็มีคะแนนจากแฟนคลับขาจรโผล่มาเพียบ คะแนนพวกนี้นับยาก กลัวว่าจะโดนทีมงานรายการเล่นตงฉินเอา]

[S.Y: คะแนนพวกนั้นอาจจะเกี่ยวกับผมอยู่นิดหน่อย... ผมให้พนักงานช่วยกันโหวตน่ะครับ]

[พี่ชาย! ไม่เห็นพี่คุยตั้งนานเลย!]

[S.Y: งานยุ่งครับ ขอโทษที คะแนนที่พนักงานโหวตผมมีบันทึกไว้อยู่ ถ้าต้องการผมส่งให้ในกลุ่มได้นะ]

[ต้องการค่ะ! ขอบคุณพี่ชายมากนะคะ!]

[S.Y: สถิติการโหวต.xlsx]

[ปัญหาใหญ่ที่สุดตอนนี้ก็คือเรื่องคะแนนโหวตนั่นแหละ]

[ถั่วหวานไม่หวาน: ฉันคิดว่าภารกิจหลักของการโหวตรอบหน้าคือการแลกโหวตกับแฟนคลับของเด็กฝึกคนอื่น!]

[เวยเสี่ยวเวย: ฉันก็คิดเรื่องแลกโหวตเหมือนกัน! ฉันติดต่อหลังไมค์ไปหาเพจแฟนคลับเดี่ยวของเซี่ยเจิ่นกับเฮ่อเหยียนแล้ว ทั้งสองบ้านยินดีแลกโหวตด้วย]

[แล้วก็มีอีกปัญหาคือ พวกเราต้องการกองทุนซัพพอร์ต จะให้พี่ชายออกเงินคนเดียวตลอดไม่ได้นะ!]

[เศร้าซึมสวิสโรล: ถ้าทำกู๊ดส์ขายจะพอไปรอดไหมนะ?]

[เวยเสี่ยวเวย: ถ้าเป็นพวงกุญแจล่ะ? ถ้าทำให้คนทั่วไปที่ไม่ได้ตามจริงจังยังอยากซื้อได้ ถึงจะถือว่าสำเร็จ]

[ต้นทุนพวงกุญแจจะสูงไปไหม? ทำอะไรที่ใช้ประโยชน์ได้จริงกว่านี้ดีกว่าหรือเปล่า กระเป๋าผ้า เครื่องเขียน อะไรทำนองนี้]

เย่อิงในกลุ่มต่างแสดงความคิดเห็นของตัวเอง ถกเถียงกันอยู่นานก็ยังไม่ได้ข้อสรุป

[S.Y: ลองทำดูได้หมดเลยครับ เงินทุนตั้งต้นผมออกให้ก่อนได้ ถ้าขาดทุนผมรับผิดชอบเอง กำไรที่ได้ทั้งหมดค่อยเอาไปใช้โหวตหรือทำโปรเจกต์เชียร์]

[พี่ชาย! พี่คือนักลงทุนเทวดาของเราแท้ ๆ เลย!]

[พี่ชาย! ฉันแทบอยากจะยกตำแหน่งผู้ดูแลซูเปอร์ท็อปปิกให้พี่เลยเนี่ย!]

[S.Y: อย่าเลยครับ งานผมยุ่งจริง ๆ]

[5555555!]

[พวกเธออย่าทำพี่ชายตกใจหนีไปสิ!]

เมื่อมีเซิ่งซือเยี่ยนคอยช่วยเหลือ งานซัพพอร์ตก็ค่อย ๆ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาได้

อีกด้านหนึ่ง มีคลิปวิดีโอที่เกี่ยวกับเสิ่นเย่ไป๋กลายเป็นไวรัลขึ้นมาอีกคลิป

หลังจากแฟนแคมเดี่ยวของการแสดงรอบแรกปล่อยออกมา บล็อกเกอร์สายรีแอ็กชันจำนวนไม่น้อยก็พากันอัดคลิปเกี่ยวกับเรื่องนี้

เสี่ยวจิ่ว Neo ก็คือหนึ่งในนั้น

ในฐานะบล็อกเกอร์หนุ่มที่มีผู้ติดตามเกือบล้านคน ปกติแล้วคลิปที่เขาลงแทบทั้งหมดจะเกี่ยวกับเกิร์ลกรุ๊ป

ตั้งแต่ MV, รีแอ็กชันการแสดง ไปจนถึงการวิเคราะห์คอนเซปต์ของวง เขาค่อย ๆ ปั้นบัญชีนี้จนเติบโตมาทีละก้าว

วันนี้เขาก็เหมือนเช่นเคย ไถดูว่าบล็อกเกอร์ในรายการติดตามลงคลิปใหม่อะไรบ้าง

พอเลื่อนดูไปเรื่อย ๆ ชื่อรายการ "โครงการซิงเหยา 2" ก็ปรากฏขึ้นมาบ่อยมาก

เขารีบไปค้นข้อมูลดูทันที ถึงได้รู้ว่าเป็นรายการออดิชันบอยแบนด์ในประเทศ เดิมทีเรื่องก็น่าจะจบลงแค่นี้

ทว่าแฟนคลับกลับเรียกร้องเข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ อยากให้เขาทำคลิปเกี่ยวกับการแสดงรอบแรกของรายการนี้

ตอนนี้กระแสรายการกำลังมาแรงสุด ๆ เขาเปิดไลฟ์วิจารณ์แบบคม ๆ เลยก็ยังได้ เผลอ ๆ อาจจะได้ผู้ติดตามเพิ่มขึ้นอีกด้วย

พอประกาศแจ้งเตือนไลฟ์ออกไปได้ครู่เดียว ยอดคนที่กดจองรอชมไลฟ์ก็พุ่งพรวดขึ้นมาทันที

เสี่ยวจิ่ว Neo เอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มุมปากยกยิ้ม แววตาที่จ้องมองหน้าจอกำลังเป็นประกาย