ตอนที่ 105 หนักแน่น สงบนิ่ง และเปล่งประกายเจิดจรัส

เขายอมรับชะตากรรม ยกตุ๊กตาตัวเล็กตัวนั้นขึ้น แล้วเดินขึ้นเวทีไปท่ามกลางเสียงหัวเราะแซวอย่างเป็นกันเองของทุกคน

ตรงที่นั่ง หลินจือเซี่ยผ่อนคลายหัวไหล่ที่เกร็งแน่นลงได้ในที่สุด เขามองแผ่นหลังสูงโปร่งของเสิ่นเลี่ยนด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจ

เสิ่นเลี่ยนเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้ากวงเป่าตัวใหญ่โดยไม่ได้ลังเลอะไรมาก