ตอนที่ 133 คุณพระช่วย ใครมันจะไปร้องได้กันเล่า!

เมื่อคนเราจดจ่ออยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างถึงที่สุด ความรู้สึกเรื่องเวลาก็จะเริ่มพร่าเลือนและเชื่องช้าลง

สำหรับเสิ่นเลี่ยนในยามนี้ เวลาไม่ได้เป็นเข็มนาฬิกาที่เดินอย่างสม่ำเสมออีกต่อไป หากแต่ถูกบีบอัดจนเหลือเพียงจุดเชื่อมโยงสองจุดที่วนลูปไม่รู้จบ นั่นคือห้องซ้อมเพลง "นีหลิน" (เกล็ดย้อน) กับห้องซ้อมเพลง "หว่านเฟิง" (ลมค่ำ)

เมื่อผลักประตูห้องซ้อม "นีหลิน" เข้าไป ไอร้อนที่ผสมปนเปไปด้วยหยาดเหงื่อและจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อันเดือดพล่านจะพุ่งเข้าปะทะใบหน้าทันที