ตอนที่ 140 ก่อนจะพยายามเป็นคนที่พวกเขาชอบ ต้องจำไว้ว่า นายต้องเป็นตัวของตัวเองก่อน

คำว่า "ผอมลงนะ" อันแหบพร่านั้นแผ่วเบา ทว่ากลับกระแทกเข้าตรงจุดที่อ่อนไหวที่สุดในหัวใจของเสิ่นเลี่ยนอย่างแม่นยำ

ในพริบตาเดียว ความเหนื่อยล้าจากการกัดฟันแบกรับทุกสิ่งตลอดช่วงที่ผ่านมา ความทรมานจากความหวาดผวาและหวาดกลัว ล้วนแปรเปลี่ยนเป็นความอัดอั้นตันใจมหาศาลที่พวยพุ่งขึ้นมาสู่เบ้าตาอย่างบ้าคลั่ง

ร้องไห้ขี้มูกโป่งต่อหน้าอาจารย์มันน่าอายเกินไป