ตอนที่ 146 สรุปแล้วพวกเขาคุยอะไรกับผู้กำกับกันแน่

สุดท้ายแล้วผู้กำกับสติแตกไปหรือยัง เสิ่นเลี่ยนก็ไม่รู้เหมือนกัน

เขารู้เพียงแค่ว่า ในห้องทำงานเล็ก ๆ แคบ ๆ ห้องนั้น ตัวเขากับเพื่อนร่วมทีม และผู้กำกับที่โดนพวกเขาดักจับตัวได้คาหนังคาเขา ผู้มีสีหน้าเปลี่ยนจาก "สิ้นหวังในชีวิต" เป็น "ตกตะลึง" แล้วกลายเป็น "คลั่งไคล้" ได้ร่วมกันระดมสมองครั้งใหญ่นานถึงสองชั่วโมงเต็ม

ตั้งแต่ความปลอดภัยของกลไกบนเวที ไปจนถึงการออกแบบแท่นยกไฮดรอลิก ตลอดจนการจัดแสงไฟให้สอดรับกับแต่ละจุดของกลไก...พวกเขาราวกับได้ซักซ้อมภาพรวมของเวทีทั้งหมดในหัวไปแล้วรอบหนึ่ง