ตอนที่ 267 ผมมีความคิดหนึ่ง!

เสียงขานรับ "เข้าใจแล้ว" ที่พร้อมเพรียงกัน ดั่งหินก้อนมหึมาที่ทุ่มลงสู่ผืนน้ำอันนิ่งสงบ ปลุกเร้าให้เกิดระลอกคลื่นและความสั่นสะท้านขึ้นในใจของทุกคนที่อยู่ตรงนั้น

ทว่า ภาพที่คาดการณ์ไว้ว่าทุกคนจะแยกย้ายกันไป กลับไปยังด้านที่ตนเองถนัด แล้วตั้งเป็นกลุ่มย่อยเพื่อแยกกันสร้างสรรค์ผลงาน กลับไม่ได้เกิดขึ้นจริง

ไม่มีใครเดินจากไปเลยสักคน