ตอนที่ 278 เพราะนี่คือเพลงของพวกเรา!

"พี่เลี่ยนครับ" สองแก้มของเฉินอวี่ขึ้นสีระเรื่อ น้ำเสียงเจือความประหม่าอยู่บ้าง ทว่าแววตากลับเปล่งประกายความมุ่งมั่น "ผมคิดว่าเราเพิ่มท่อนเชื่อม ท่อน Pre-Chorus ระหว่างเวิร์สแรกกับฮุกได้นะครับ ดันมิติเรื่องกลยุทธ์ให้สุดไปเลย" เขาชะงักไปนิด สูดหายใจเข้าลึกก่อนจะพูดต่ออย่างลื่นไหลขึ้น "อย่างเช่น อารมณ์แบบสั่งสมกำลัง รอคอยจังหวะเวลาก่อนจะ 'ชักดาบ' น่ะครับ"

ดวงตาของเสิ่นเลี่ยนเป็นประกายวาบขึ้นมาทันที แววตาเต็มไปด้วยความกระหายในความคิดดีๆ เขากระชับปากกาในมือขึ้นมาใหม่โดยไม่ลังเล ท่าทีจดจ่อจริงจังยิ่งกว่าเดิม "ว่ามาสิ ลองเล่าให้ฟังหน่อย"

เมื่อได้รับแรงใจ เฉินอวี่ก็ผ่อนคลายลงมาก เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง สายตามองกวาดไปตามเนื้อเพลงบนไวท์บอร์ด จากนั้นจึงรวบรวมความกล้า เอ่ยสิ่งที่คิดออกมาทีละคำอย่างหนักแน่น "เอ่อ... อย่างเช่น... 'ซ่อนคม ซุ่มสดับเสียงฟ้าคำรามในความเงียบงัน' เพื่อสื่อถึงความอดกลั้นและการมองการณ์ไกล 'คำนวณหยินหยาง พลิกกระดานแก้เกมในชั่วพริบตา' สื่อถึงสติปัญญาและความเฉียบขาด 'อาศัยกระดาษแผ่นเดียว กุมกลยุทธ์ชี้ชะตาใต้หล้า' สื่อถึงชั้นเชิงและวิสัยทัศน์ ส่วนประโยคสุดท้าย 'รอคอยรุ่งอรุณ ดูข้าเดินหมากไร้ซึ่งความเสียดาย' สื่อถึงความเชื่อมั่นและความเด็ดเดี่ยว เป็นยังไงบ้างครับ"