ตอนที่ 294 ดูสิ! นี่คือแผ่นดินที่ข้าสร้างไว้ให้เจ้า!

"สงคราม" ไร้ควันปืนในโรงอาหารจบลงอย่างรวดเร็ว แต่ความวิตกกังวลและความกดดันที่มันทิ้งไว้ กลับเปรียบเสมือนก้อนหินที่โยนลงสู่ผืนน้ำ กระเพื่อมเป็นระลอกคลื่นแผ่ขยายออกไปในใจของเหล่าเด็กฝึกทุกคน

ไม่มีใครมีกระจิตกระใจไปสืบดูความคืบหน้าของคนอื่นอีก ทุกคนต่างขังตัวเองไว้ในห้องซ้อม เริ่มต้นโหมดเคี่ยวกรำตัวเองอย่างบ้าคลั่ง

กลางวัน ชุดซ้อมที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อถูกเปลี่ยนชุดแล้วชุดเล่า กระจกเงาสะท้อนภาพท่าเต้นที่ทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากเก้งก้างสู่ชำนาญ จนกระทั่งกลายเป็นสัญชาตญาณที่ฝังลึกเข้ากระดูก