ตอนที่ 318 ประกอบกันเป็นบทตอนที่โหดร้ายและอ่อนโยนที่สุดของฤดูร้อนนี้

เมื่อกล้องค่อยๆ เลื่อนจากฝั่งสีแดงอันเร่าร้อนไปยังทีมสีน้ำเงินอีกฝั่ง ผู้คนถึงได้ตระหนักว่า การบอกลาอันยิ่งใหญ่ครั้งนี้ เพิ่งจะผ่านพ้นไปเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น

หากจะบอกว่าน้ำตาของทีมสีแดงนั้นร้อนแรงและเปิดเผยประหนึ่งพายุฝนกระหน่ำพัดผ่านเวที เช่นนั้นความโศกเศร้าของทีมสีน้ำเงินก็ดูเก็บกดและถูกสะกดกลั้นไว้มากกว่า เปรียบเสมือนห้วงทะเลลึกที่น้ำกำลังหนุนขึ้นเงียบๆ เบื้องบนดูสงบนิ่ง ทว่าเบื้องล่างกลับมีกระแสน้ำวนเชี่ยวกราก

เด็กหนุ่มทั้งหกคนที่ถูกตัดสินให้ตกรอบยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม มองดูสมาชิกทีมสีแดงสวมกอดกันร่ำไห้ แววตาว่างเปล่าคู่นั้นคล้ายกำลังซ้อมเห็นชะตากรรมที่หนักหน่วงยิ่งกว่าของตัวเอง ซึ่งจะต้องเกิดขึ้นอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงผ่านคนเหล่านั้น