ตอนที่ 341 งาน 'ผู้จัดการร้านหนึ่งวัน' ของพวกเรา ควรจะเริ่มได้แล้ว

บนรถรับส่งมุ่งหน้าสู่ร้านสาขาเจ็ด เจียงเฉาสลัดคราบ "เจ็บแค้นรันทด" ตรงหน้าประตูหอพักเมื่อครู่นี้ทิ้งไปโดยสิ้นเชิง ท่าทางดูกระตือรือร้นเป็นพิเศษ แถมยังดู... หลงตัวเองอยู่หน่อยๆ อีกด้วย

เขากำลังส่องกระจกรถพลางปรับองศาแว่นตากรอบทองบนดั้งจมูกไม่หยุด

แว่นตาอันนั้นยังมีสายโซ่ประณีตคล้องอยู่ ซึ่งไหวแกว่งเป็นเส้นโค้งบางเบาไปตามแรงสั่นสะเทือนของตัวรถ