ตอนที่ 394 วนเวียนกลับมาที่เดิมสินะ

เมื่อผลักประตูห้องซ้อมที่แขวนป้ายฟอนต์ศิลปะเขียนว่า "ฟู่เยวีย" เข้าไป มวลอากาศอันคุ้นเคยที่ร้อนผ่าวเฉพาะตัวของที่นี่ก็พวยพุ่งเข้าปะทะหน้าทันที

ในอากาศนั้นราวกับยังหลงเหลือไออุ่นจางๆ จากการทำงานของอุปกรณ์เครื่องเสียง รวมถึงกลิ่นอายอบอุ่นนุ่มนวลที่พื้นไม้ส่งออกมาหลังผ่านการกระโดดและเสียดสีนับครั้งไม่ถ้วน ทุกสิ่งผสมผสานเข้ากับความปรารถนาต่อเวทีอันบริสุทธิ์ที่สุดของเหล่าเด็กหนุ่ม หลอมรวมเป็นกลิ่นอายหนึ่งเดียวที่ไร้สิ่งใดเปรียบ ซึ่งมีชื่อเรียกว่า "ความฝัน"

กระจกเงาบานใหญ่สะท้อนภาพพื้นไม้ที่โล่งกว้าง มุมห้องมีเสื่อโยคะและโฟมโรลเลอร์กองอยู่ไม่กี่อัน ทุกอย่างไม่ต่างไปจากคืนและวันที่พวกเขาทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายมานับไม่ถ้วนก่อนหน้านี้เลยแม้แต่น้อย