ตอนที่ 412 แทนที่จะหาเสียงขอคะแนนอย่างเป็นพิธีการ สู้ถือโอกาสนี้พูดความในใจกับทุกคนดีกว่า

บนเวที เสียงกระดิ่งรถจักรยานอันกังวานใสยังคงทอดเสียงยาวแผ่วเบา อวลอยู่ในหอประชุมที่เงียบสงัดราวกับไร้ผู้คน เนิ่นนานไม่จางหาย

ทุกคนยังคงจมดิ่งอยู่ในเรื่องราวอันลึกซึ้งไกลโพ้นนั้น ราวกับจิตวิญญาณถูกดึงหลุดลอย ติดตามบุรุษไปรษณีย์ผู้โดดเดี่ยวคนนั้น แล้วเลือนหายไปตรงสุดปลายทางของเส้นทางบนภูเขา

เสียงปรบมือดังขึ้นประปรายคล้ายกำลังหยั่งเชิง ก่อนจะรวมตัวกันอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นเกลียวคลื่นดังกึกก้องประดุจฟ้าร้อง พัดพาครอบคลุมไปทั่วทั้งหอประชุม