ตอนที่ 431 ค่ำคืนก่อตั้งวง 6 คือเขา ครั้งนี้คือเขาจริงๆ

ท่ามกลางเสียงเชียร์ "เหยาว่าง! เหยาว่าง! อนาคตมีความหวัง!" ที่ดังกึกก้องราวกับคลื่นซัดสาดของแฟนคลับทั่วทั้งฮอลล์ เว่ยหวายังคงมองแผ่นหลังของอีกฝ่ายนิ่งๆ มองเขาเดินขึ้นไปยังบันไดขั้นนั้น... ขั้นที่ตนเองวิ่งไล่ตามมาตลอดสามปีและฝันถึงนับครั้งไม่ถ้วน

รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายังไม่จางหายไป นั่นคือรอยยิ้มที่ยินดีจากใจจริงที่เห็นพี่น้องฟันฝ่าจนได้ดี แต่เปลวไฟที่ลุกโชนในแววตามาตลอดทั้งคืนกลับราวกับถูกน้ำเย็นสาดรดลงมาตั้งแต่หัวจรดเท้า ค่อยๆ หม่นแสง มอดดับ จนเหลือเพียงความเงียบงันราวกับซากเถ้าถ่าน

ล้มเหลวอีกแล้วสินะ