ตอนที่ 132 กลางดึกรู้สึกหิว ก็ยังมีทางรอด

หวังเฉินไม่พูดมากความ เริ่มต้นการวั่งเจิ่นโดยตรง ขณะเดียวกันก็เอ่ยปากพูดไปด้วย "สีหน้าคล้ำเขียว ริมฝีปากแห้งแตกและมีการอักเสบ รูปร่างผอมแห้งไร้กล้ามเนื้อ เสียงแหบ เดินไม่มีแรง"

หวังเฉินพูดจบก็เริ่มตรวจชีพจร ส่วนเฉินเฉิงที่อยู่ด้านข้างก็ทำหลายอย่างพร้อมกัน ฟังคำพูดของหวังเฉิน มือก็จดบันทึกไม่หยุด ทั้งยังคอยสังเกตเสิ่นหงหย่วนเป็นระยะ

"การตรวจชีพจรพบว่า พร่องเร็วไร้แรง"