ตอนที่ 164 ฟู่จื่อดิบขนานเดียว

ผู้เฒ่าหลี่ได้ยินคำพูดของหวังเฉินก็หัวเราะหึๆ "เจ้าหนุ่มนี่ เอาล่ะ ไปกันเถอะ พวกเราไปกินข้าวก่อน แล้วช่วงบ่ายยังมีงานเสวนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นอีก"

หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ หวังเฉินก็พาเฉินเฉิงไปหาห้องพักผ่อนในสถานที่จัดงานเพื่อนอนพักสักครู่ การประชุมช่วงเช้าทำเอาเขาฟังจนสะลึมสะลือไปหมด พอนอนไปงีบหนึ่ง สมองถึงค่อยปลอดโปร่งขึ้นมา

เมื่อเห็นว่าเวลาใกล้ได้แล้ว หวังเฉินก็พาเฉินเฉิงมายังสถานที่จัดงานเสวนาด้วยกัน ซึ่งต่างจากช่วงเช้าตรงที่งานเสวนามีเพียงแพทย์จีนเข้าร่วมเท่านั้น จำนวนคนจึงน้อยลงไปมาก มีไม่ถึงยี่สิบคนด้วยซ้ำ