ตอนที่ 474 ฉลาดนักมักตกม้าตาย

ไป๋อิ่งฉุนก้มหน้าลง เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบขึ้นกะทันหันว่า "ฉันทำได้ค่ะ ถ้าเขามาหาฉันเพื่อรับการรักษาจริง ๆ ฉันจะรักษาค่ะ"

พอได้ยินคำตอบนี้ หวังเฉินก็ส่งเสียงฮึในลำคออย่างเย็นชา "เงยหน้าขึ้น มองตาผมแล้วพูดใหม่อีกรอบ"

หลังจากไป๋อิ่งฉุนเงยหน้าขึ้นมา ขณะที่กำลังเตรียมจะพูดซ้ำอีกรอบ สายตาก็ประสานเข้ากับแววตาลุ่มลึกและเฉียบคมของหวังเฉิน