ตอนที่ 507 ศิลาจารึกเกียรติคุณ

หลังจากผู้เฒ่ากล่าวจบ ใบหน้าของเหล่าลูกศิษย์ที่คอยเฝ้าอยู่ข้างกายก็เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาสองสายมาพักใหญ่แล้ว

พวกเขาไม่อาจปล่อยวางและทำใจยอมรับได้อย่างสงบนิ่งเหมือนผู้เฒ่า

ในที่นั้นมีเพียงหญิงชราเท่านั้นที่ต่างออกไป นางเดินมายืนตรงหน้าผู้เฒ่าด้วยดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม