ตอนที่ 163 เหมือนจะไม่เป็นวิทยาศาสตร์อยู่เป็นล้านจุด

ริวคาวะ โมโตโกะถูกไป๋เยฺว่วางตัวลงอย่างนุ่มนวล เดิมทีเธอที่สวมรองเท้าส้นสูงสีสดใสยังกลัวว่าจะเกิดอันตราย แต่ทันทีที่เหยียบลงไป กลับรู้สึกว่าชั้นน้ำแข็งใต้เท้ามั่นคงแข็งแรงราวกับพื้นกระดาน

"คุณไป๋เยี่ยคะ...นี่มัน..."

ริวคาวะ โมโตโกะเอามือทั้งสองข้างปิดปากเล็ก ๆ เอาไว้ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงพลางเอ่ยออกมา