ตอนที่ 1666 หลบหนีจากสิ่งพิลึกพิลั่น

เขาไม่กล้าอยู่นานกว่านี้อีกแม้แต่วินาทีเดียว ความรู้สึกชวนขนพองสยองเกล้านี้ทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง

จนกระทั่งเขาออกห่างจากพื้นที่นี้ไปไกลลิบ จนแทบมองไม่เห็นอารยธรรมแห่งนี้ด้วยตาเปล่าอีกต่อไป ถึงได้หยุดฝีเท้าลง

เมื่อมองดูจากระยะไกล ก็เห็นเพียงด้านหน้าถูกปกคลุมไปด้วยม่านหมอกเมฆาสีดำชั้นหนึ่ง ตาเปล่าอาจมองไม่เห็นความผิดปกติอันใด ทว่าในประสาทสัมผัสรับรู้กลับสัมผัสได้ถึงสภาวะพลังอันน่าสะพรึงกลัวจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้