ตอนที่ 549 ศิลาขุนเขา

ดวงตาอันเย็นเยียบคู่หนึ่งค่อยๆ ลืมขึ้นท่ามกลางราตรีอันมืดมิด ราวกับสระน้ำแข็งที่หลอมสร้างจากศิลาน้ำแข็ง ไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึกใดๆ

ลูกตากลอกช้าๆ เบนมองไปยังป่าเบื้องหน้าซึ่งอยู่ไม่ไกล

คลื่นจิตแผ่วเบาส่งผ่านมา "มนุษย์ ออกมาได้แล้ว"