ตอนที่ 769 ผืนแผ่นดินขนาดเล็ก

ฉูหยางชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแห้งแล้วเอ่ยว่า "พี่ฉี เรื่องแค่นี้ผมยังพอแยกแยะออกน่าครับ แต่จะเรียกว่าผืนแผ่นดินก็คงไม่เชิง เรียกว่าเกาะลอยฟ้าขนาดเล็กน่าจะเหมาะกว่า"

ฉีหยวนพยักหน้าพลางเอ่ย "ระวังตัวด้วย ขยับเข้าไปดูใกล้ๆ ซิ"

ทั้งสองเดินออกจากห้องไปด้วยกันจนมาถึงแนวเขตแดนทางทิศตะวันออก เบื้องหน้ายังคงเป็นความว่างเปล่าอันมืดมิดเวิ้งว้างไร้ที่สิ้นสุด เพียงแค่ปรายตามองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงความโดดเดี่ยวอ้างว้าง