ตอนที่ 138 นักอ่านที่โดนนักเขียนจูงเป็นหมา

"ปริศนาหลักทั้งสามข้อ คดีฆาตกรรมอุเมะซาวะ เฮคิจิ เขาถูกฆ่าในห้องปิดตายในวันหิมะตกหนัก นอกประตูมีรอยเท้าชายหญิงคู่หนึ่ง รอยเท้าผู้ชายยังจงใจเหยียบทับรอยเท้าผู้หญิง แถมคนเขียนยังเหมือนรู้ทันว่าคนอ่านจะเดายังไง เลยตัดสมมติฐานกับวิธีลงมือทั้งหมดที่มีทิ้งไปให้เสร็จสรรพ

ถัดมาก็คดีฆาตกรรมลูกสาวคนโตของภรรยาคนปัจจุบัน ตามที่บันทึกไว้ในสมุดโน้ต เพราะลูกสาวคนโตแต่งงานแล้ว อุเมะซาวะ เฮคิจิจึงไม่ได้คิดจะจัดการเธอ การตายของลูกสาวคนโตจึงเป็นอุบัติเหตุ

แล้วก็หญิงสาวทั้งหกคนที่ตายในคดีอะโซธ ศพของพวกเธอตรงตามที่บันทึกไว้ในสมุดโน้ตทุกประการ ถูกฆาตกรนำไปทิ้งตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วฝูซัง ที่แปลกคือวิธีฝังศพแต่ละคนไม่เหมือนกันเลย ผมคิดว่าจุดนี้แหละที่น่าสนใจเป็นพิเศษ"

"แล้วยังมีจุดสำคัญอีกอย่าง คือก่อนที่คดีอะโซธจะเกิดขึ้น อุเมะซาวะ เฮคิจิผู้วางแผนวิธีลงมือก็ตายไปแล้ว ตามที่ในหนังสือบอก คนอื่นไม่มีทางแตะต้องสมุดบันทึกเล่มนี้ได้ หรือต่อให้แตะได้ก็ไม่มีแรงจูงใจในการก่อเหตุ คดีนี้ยังเกิดขึ้นเมื่อสี่สิบกว่าปีก่อนอีก ถ้าเปลี่ยนให้ผมเป็นตัวเอก ผมคงมืดแปดด้านจนเริ่มไม่ถูกเหมือนกัน"

"ถ้าดูจากเทคนิคการเขียนเรื่องสั้นก่อนหน้านี้ของคนเขียน พวกนายว่าเขาจะใช้กลลวงทางคำบรรยายมาชี้นำคนอ่านให้เข้าใจผิดอีกหรือเปล่า"