ตอนที่ 175 เฮ้อ ร้องเพลงไม่เอาไหนจริง ๆ

แปะ! แปะ! แปะ!

เสียงปรบมือดังกึกก้องขึ้นอย่างเกรียวกราวและดังต่อเนื่องไม่ขาดสายไปทั่วสนามกีฬา

นักดนตรีของทั้งสองวงโค้งคำนับขอบคุณ จากนั้นจึงทยอยเดินลงจากเวทีอย่างเป็นระเบียบ

บนอัฒจันทร์ประธาน เริ่นอี้โจวปรบมือเบา ๆ

"ประเมินคนรุ่นใหม่สมัยนี้ต่ำไปจริง ๆ เนื้อเพลงนี้เขียนถึงประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเราได้ลึกซึ้งยิ่งกว่าคนรุ่นเก่าอย่างพวกเราเสียอีก"